406 
desisclien scliedel 46°, tegen ongeveer 40° bij La Cliapelle en 38° 
bij onzen en andere Australiërs. De breedte der kaak blijkt uit 
den afstand tusschen de buitenzijden der tweede molares. Het achter- 
hoofd is naar een Australisch tjpe gevormd (zeer verschillend van 
dat der Neandertalschedels), met groot, plat planum nuchale, door 
zeer aanzienlijke crista nnchae suprema en duidelijk inion van het 
bovenschubgedeelte van het achtei'hoofdsbeen, dat aldaar het verst 
naar achter uitsteekt, gescheiden. De buitenwand der oogkas (proces- 
sus zjgomaticus van het voorhoofdsbeen en processus frontalis 
van het jukbeen) is, boewel temporaal waarts dun uitgeti'okken, v e e 1 
massiever zelfs dan bij tegenwoordige Australiërs (minimum oi'bito- 
temporale breedte van het voorhoofdsuitsteeksel van het jukbeen 
13 mM !). Dit beduidt ongetwijfeld, dat de oorsprongsfascie van het 
voorste, overwegend bij bijtend kauwen werkzaam gedeelte van de 
slaapspier veel sterker en dus dat gedeelte der spier zelf betrekkelijk 
krachtiger was (ook uit de dieper postorbitale insnoering — kleitiste 
frontale breedte — af te leiden). Overigens is het geheele jukbeen veel 
robuster (de grootste breedte of hoogte onder de oogkas is 28 mM.), 
waaraan een musculus masseter moet beantwoord hebben, die vooral in 
zijn buitenste gedeelte zeer krachtig was (weder een inrichting voor 
overwegend bijtend kauwen). 
Van voren gezien is het gezicht breeder. Daarin de neusopening 
evenwel smaller, van het sapiens-type ; over de jukbeen-uitsteeksels 
van het voorhoofdsbeen gemeten (torus-breedte), zooals ik reeds 
aangaf, 139 mM., tegen 124 aan den La Chapelle-schedel. De 
breedte over de jukbeenknobbels is 134 (La Cliapelle ongeveer 1 25). 
Zeer in het oog loopend is de dakvorm van het voorhootdsgedeelte 
van het schedelgewelf, in plaats van den koepelvorm der Neander- 
talers. Ook is de torus supraorbitalis niet gelijkmatig rond en zonder 
bijzondere modelleering, als in het neandertal-tj^pe, doch meer kantig 
van vorm, met nog eenige scheiding in pars medialis en lateralis 
door eene zeer aanzienlijke incisuur, waarnaast de rand in het midden 
naar de oogkas uitsteekt, welke aldus een meer vierkanten vorm 
verkrijgt, in tegenstelling met den afgeronde der neandertalers. De 
geheele torus is van een als het ware sterk overdreven australisch 
type. Hij is machtiger dan die van de neanderthaler schedels; zijn 
grootste hoogte bedraagt 22 mM ! 
In het basale aanzicht bevindt men het planum nuchale, groot 
en plat, met meer naar voren gelegen foramen magnum, volkomen 
gelijk in Australische schedels en evenzoo door een zeer aanzienlijke 
crista nuchae suprema en duidelijk inion van het bovenschubge- 
deelte van het achterhoofdsbeen gescheiden. Bij de basion-nasion- 
