408 
Evenzoo vinden wij den onderschedel met de afplatting van den 
bovenspliedel niet in die mate verhoogd als bij den Neandertalmensch. 
Tengevolge van de afplatting van den Rhodesischen schedel is de 
hoogte van den onderschedel, beneden de glabella-iniordijn, grooter 
dan bij de meeste tegenwoordige Mensehen, namelijk 31.6 "/o 
de goheele hoogte van het basion tot het schedel toppunt. Dit is 
belangrijk minder dan in den La Chapelle-schedel (39.3 7») niet 
veel meer dan in Australische schedels pleegt gevonden te worden, 
bijvoorbeeld in den Australischen schedel van fig. 5, 27.7 7o- in 
den aiistraloieden Wadjak 1 28 
De processus mastoideus is wel kleiner dan bij de meeste Austra- 
liërs, naar mijne meening ten gevolge van de overwegende beteekenis 
als nekspier, die de slerno-cleido-mastoideus in het mechanisme van 
den afge|)latten schedel verkrijgt, doch aanmerkelijk gi'ooter dan bij 
de neandertalers. 
De bij den schedel gevonden skeletbeenderen vertoonen — de 
tibia door hare slankheid, de gewrichtseinden van het femur door- 
dien zij het logge karakter van die bij den Neandertalmensch mis- 
sen — het sapiens-tjpe. 
Alles te zamen nemend kan ik niet betwijfelen, dat Hoino rhode- 
siensis tot het tjpe van Homo sapiens behoort. Hij vertoont dit type 
bepaaldelijk in den meest primitieven, den Australischen vorm; hij 
is nog iets meer platycephaal en de torus is sterker dan bij <iezen 
reeds, in onderscheiding van de andere tegenwoordige Mensehen, 
gevonden wordt. Met meer recht nog dan de Australische Wadjak- 
mensch en de Talgai-Australiër, in den eigenlijken zin, kan de 
Rhodesiër den naam van proto- Australiër dragen. De genoemde 
eigenschappen staan zeker in verband met de buitengewone grootte 
van het gebit en de zwaaide van het gezichtsgedeelte van het hoofd. 
Zij kunnen door soortgelijke mechanische oorzaken verklaard worden 
als bij den Siamang, in onderscheid van de kleine gibbonsoorten, 
den Chimpansé in onderscheid met den Orangoetan, ten deele ook 
soortgelijke als bij den Neandertalmensch, en geven aldus bevestiging 
aan bovenstaande beschouwingen. 
De oorspronkelijkheid, het primitieve karakter van dezen austra- 
loieden menschenschedel blijkt uit de grootte van het faciaal gedeelte, 
het splanchnocranium, in vei'gelijking met het cerebraal gedeelte, 
het neurocraniurn. Op gelijke vlakteafmeting der hersenen (de twee- 
derde macht van den inhond) berekend, heeft de Rhodesiër een 
zestiende grooter gebitsvlak (tandenboogsvlak of ,,pala(al area”) dan 
de zeer grootkakige Tasmaniër') van Keith, met, 3680 mM.’,, palatal 
>) Weinig Australiërs bereiken 3600 mM.^, zeker ook weinig Tasmaniërs. 
