409 
aiea” en 1350 cM.’ soliedelcapaciteil, ongeveer een zesde grooter 
dan de in fig. 5 vergeleken Auslraliër (berekend naar 3100 niM.’ 
palatal area, afgeleid uit de betrekkelijke lengte en breedte van de 
tandenbogen) en tnssclien een vijfde en een vierde grooter dan 
Wadjak I. Het is zeer belangwekkend dat hier, gelijk bij den 
Wadjakinensch en den Neandertalniensch (met deti Heidelbergniensch), 
achteruitgang van het gebit, meer dan vooruitgang van de hersenen, 
de richting aangeeft waarin het geslacht Homo zich ontwikkeld heeft. 
Dat naast de overblijfselen van den Rhodesia-menscli zeer veel 
beendereti aangeti'offen werden van diersoorten, die nog in Rliodesia 
leven of andere die maar weinig van de levende soorten verschillen, 
maakt liet waarschijnlijk dat hij nog na den plistocenen tijd het (lol 
bewoonde. Hij kan niettemin een archaeische vorm zijn; evenzoo 
staat de levende Ocapia dichter bij de tertiaire Hellatotherinm en 
Samotherium dan bij de Giraffe. 
Fig. 6. Rechter zijaanzichten der endocraniale afgietsels van 
Pithecanthropus erectus en den La Chapelle-aux-Saints- 
neandertaler. Beide, vooral Pithecanthropus, ruim Va nat. gr. 
Ook voor den fossielen Aapmensch van Java gelden bovenstaande 
beschouwingen. 
De schedelvorm van Pithecanthropus erectus is bijna volkomen 
gelijk aan dien der kleine gibbonsoorten ; alleen is de parietaalstreek 
iets meer afgeplat. Die overkomst is alleen te zien aan het endo- 
craniale afgietsel, daar het nekvlakgedeelte van het achterhoofdsbeen 
ook in zijn dikteafmeting defect is. Dat planum nuchale staat bijna 
