414 
loslatende kationeii in evenwicht komen met die, welke van deze 
bepaalde soort reeds in de weefselvloeistof voorhanden zijn. De 
verschillende metaalpiuiten zullen dientengevolge alleen dan dezelfde 
potentiaal knnnen aannemen, wanneer de kationen in de weefsel- 
vloeistof in een bepaalde verhouding voorhanden zijn. Hij berekende 
uit empirische gegevens, welke verhouding dit voor de drie elementen 
Na+K .. ...... 
— zou moeten zijn en vindt deze berekende proportie o\ ereen- 
stemmende met de reeds lang bekende proporties der balanceerende 
ionen in het zeewater en in de vloeistoffen van S. Ringer. In deze 
treffende quantitatieve overeenstemming ziet hij een bevestiging zijner 
theorie. 
Veronderstellen wij in de tusscheiiruirnte tusschen de metaalpunten 
lecithine en cholesterine in een laag van Langmuir opgehoopt, dan 
T . , . . . . , . .... lecithine 
ligt het voor de hand zich de hoeveelheid aanwezig te 
cholesterine 
denken in een dusdanige hoeveelheid, dat ook hier weer dezelfde 
potentiaal wordt bereikt als door de weefselvloeistof aan de metaal- 
punten is opgedrongen. Alleen dan zal de eigen-potentiaal van het 
celoppervlak overal gelijk worden geacht en is de voorwaarde voor 
electrische rust gegeven. 
Van uit de zoo uitgeruste celoppervlakten gaan nu een aantal 
werkingen uit, die op corpusciilaire straling berusten. Hiertoe behooren : 
a. Een aantal automatieën, zooals 1“ de aiitomatie van het hart 
van koudbloedige dieren (7) (kikvorsch, pad, aal); 2" de automatie 
van het hart van een warmbloedig dier (8) (konijn); 3" de auto- 
matie van de darmspiervezels (konijn, kat, muis) (9) ; 4“ de automatie 
van den oesophagus (10) ; 5" de automatie van de uterusspiervezels (11). 
b. De sjnapsiseffecten tusschen vagus en hartspier (12), tusschen 
vasomotoren en spierrokken der arteriën (13); 
c. De permeabiliteit der capillairendothelien voor water (14). 
d. De permeabiliteit der glomerulusepithelieji voor gljcose (15) ; 
e. Het sj'uapsiseffect tusschen motorische zenuw en willekeurige 
spier (16) (bij deze gelegenheid bleek de (/wto/e contactvlakte gevoelig 
te zijn voor radio-activiteit). 
Voor alle geldt èn de wet der aequiradioactieve vervanging (17) 
èn die van het radio-phjsiologische antagonisme (18). 
Wanneer in typische gevalleji deze werkingen door vrije be- 
straling (19) van uit eetiigen afstand worden tot stand gebracht, dan 
blijkt haar een vrij lange latente periode en een vrij lange nawerking 
eigen te zijn, maar, wanneer zij door radioactieve elementen mate- 
rieel worden te voorschijn geroepen, gaat het snel en dan ontbreekt 
