427 
3 bollen van dwerg n\ 2. De fixatie bad plaats niet Fleinining en 
alcübol-ijsazijn. De verdere tecbniselie beliandeling gesehiedde door 
mijn Eclitgenoote. 
Het onderzoek der vvortelconpen bracdil mei grooie dnidelijkbeid 
aan het lichtj dat de soaiatische kernen van dwerg id. 1 uit 18 
chromosomen en die van diveiy 2 uit 21 cliivmosomen bestonden, 
dns iiit res|). 6 en 3 eliromosomen minder dan de kernen van King 
of the Blues en Queen of the Pinks. Ook is het aantal nncleoli in 
de kernen der dwergen geringer. De afmetingen der eliromosomen 
en der nncleoli zijn gelijk gebleven. De cellen van pleroom, peribleem 
en dermatogeen der wortels zijn 0 [)vallend klein, vooral die van 
dwerg ?i". 1, hetgeen het vaststellen van het aantal chromosomen 
zeer bemoeilijkt. 
Ik meen thans reeds met vrij groote zekerheid te mogen aannemen, 
dat het volume dezer cellen naar verhouding veel meer afgenomen 
is dan dat dei- kernen, zoodat het verschil in cel- en kerngrootte 
van King of the Blues en d/verg u“. 1 niet eenvoudig in overeen- 
stemming gebracht kan worden met het begrip der kei-nplasrnarelatie 
van R. Hertwig (1903). 
Huidmondjes, pollenkorrels, blad-, bloemblad- en bolschubcellen 
zijn door mij gemeten en in teekening gebiacht. Telkens kwam het 
verschil in de afmetingen van de cellen der dwergen en van King 
of the Blues of Queen of the Pinks duidelijk voor den dag. 
Dit leidt tot iwee merkwaardige consequenties. De eerste is deze, 
dat de dwergen het aan de geringere afmetingen hunner subepider- 
male bloembladcellen Ie danken moeten hebben, dat het opgeloste 
anthocyaan karmijnrood gekleurd is in plaats van donkerrose, zooals 
bij Queen of the Pinks. De anthocyaanklenrstof zal in beide gevallen 
dezelfde chemische samenstelling bezitten, doch ze zal in de bloem- 
bladen der dwergen in hoogere concentratie aanwezig zijn. Micro- 
scopisch is het onderscheid in tint ook goed waar te nemen. Bizon- 
der fraai komt het in sterkere mate geconcentreerd zijn van het 
anthocyaan der dwergen voor den dag in de cellen der buitenste 
bolschubben, onmiddellijk na den rooitijd. Het anthocyaan komt er 
dan voor in sterk geplasmolyseerde vaciiolen of in kleinere en grootere 
conglomeraten van kristallen, zooals Moi.iscn (1905) ze af beeldt van 
Pelargonium. Het Itlijkl dan ten duidelijkste, dat de dwergen in 
hun kleinere cellen een even groote hoeveelheid anthocyaan bezitten 
als Queen of the Pinks in haar grootere cellen, zoodat te vermoeden 
valt, dat de erfelijke factoren, die het chromogeen en zijn oxyda^e 
bepalen voor de twee dwergen en Queen of the Pink, identiek zijn. 
