10 
komt in twee vormen, eene gele en eene roocle modificatie voor, die 
destijds door H. Traube en F. Schmeling') in bijzonderheden onder- 
zocht zijn. De gele, rnetastabiel bij 70° C. smeltende modificatie is 
rhombisch-bipyramidaal, met de assenverhonding; a\h-. c=0,3732 ; 1 : 
: 0,4228, en de vormen i j010|; |0J1|; { 101 j ; |102j. Zij is positief 
dubbelbrekend, en het optische assenvlak is parallel aan jlOO}. De 
kristallen splijten volgens JlOOj en jOlOj; hun specifiek gewicht 
bij 17° C. is d/^o =1,243, waaruit voor het rnoleculairvolume de 
waarde: 169,75 volgt, en de topische assen op: ^ = 3,8269 : 
: J0,2471 : 4,3322 berekend worden. 
De roode, bij 74° C. smeltende modificatie, waarin de gele bij 
34° C. overgaat, is monoklien-prismatisch. Aangezien de door den 
auteur opgegeven assenverhouding niet met de meegedeelde boek- 
waarden vereenigbaar is, zoo is in het volgende de juiste, uit de 
metingen . berekende assenverhouding dezer monokliene kristallen 
gebezigd, nl. : 
a:b-.c = 0,2362 : 1 : 0,6579, 
/3=74°9è', 
terwijl de optredende vormen de symbolen: jOlO}, jOOlj, jllOj, 
en {Ollj behouden. Bij de sterk pleochroïtische, negatief dubbel- 
brekende kristallen, staat het optische assenvlak loodrecht op j 010}; 
hunne splijtbaarheid is parallel aan jOOl} en {010}. Het specifiek 
gewicht is 1,263 bij 17° C., het raoleculair-volume dus: 167,06, en 
de topische assen worden: / : tp : a> = 2,4511 : 10,3770 : 6,8271- 
Bij de transformatie van de gele in de roode kristallen, zijn beide 
modificatie’s streng wetmatig ten opzichte van elkaar geörienteerd 
op twee bepaalde wijzen, waarbij echter steeds de vlakken van 
{010} bij beide vormen aan elkaar parallel blijven, — een feit, dat 
wijst op eene nauwe verwantschap hunner structuren. Merkwaardig 
echter is, dat de afmetingen in de richting der 6-assen (als topische 
verhouding), bij de twee modificatie’s, ongeveer gelijk zijn, nl. 10,3, 
terwijl de vergroeiing van a- en /^-kristallen op {010} öf zóó ge- 
schiedt, dat de c-as der ééne modificatie samenvalt met de c-as der 
andere, öf de c-as van de eerste met de n-as der tweede, ofschoon 
in deze richtingen de grootte der resp. topische assen niet direct 
vergelijkbaar is. 
§ 3. II. o-Methoxy-m-metliyl-beiizylideeii-aniline. 
Deze verbinding, aan welke de formule : 
1) F. SCHMELING, Diss. Greiswald, (1905), p. 56, 58. 
