20 
piteeren ; tenslotte nog de verdere fotochemische ontleding van het 
oxalaat-\ox\ tot formiaat-'ion, — eene reactie die, zooals reeds Berthelot 
en Gauuechon ’) aantoonden, vooral otider den invloed van stralen 
van kleine golflengten plaats grijpt. Alle deze effecten doen in meerdere 
of mindere mate hun invloed gelden, en bewijzen wel, hoè gecom- 
pliceerd het geheele mechanisme dezer fotochemische ontleding 
eigenlijk is. 
Een katalyseerende invloed van toegevoegde zuren als zoutzuur of 
zwavelzuur, werd door Vranek onder de door hem gekozen omstandig- 
heden niet waargenomen "). 
^ 3. Onze proefnemingen werden, in tegenstelling met die van 
genoemden auteur, met veel geconcentreerder oplossingen van het 
complexe zout uitgevoerd, terwijl als aualyse-methode na vele andere 
pogingen, tenslotte toch weer tot de directe gravimetrische bepaling 
van het afgescheiden kohalto-oxalaat teruggekeerd werd, dat wij na 
reductie in een waterstof stroom, als metallisch bepaalden. Zelfs 
bij zeer geconcentreerde oplossingen is de fout, die tengevolge van 
de geringe oplosbaarheid van het kohalto-oxalaat in de kalium-oxalaaU 
houdende vloeistof ontstaat, zóó klein, dat zij tegenover de andere 
onzekerheden der proef niet in aanmerking behoeft te worden ge- 
nomen: in het allerongunstigste geval zou eene fout van hoogstens 
1.5 7o daaruit kunnen ontstaan. 
De groene vloeistof bevond zich in een vat van doorzichtig 
kwarts, hetwelk door een wijdereu kwartsmantel omgeven was; in 
de ruimte tusschen beide circuleerde een stroom water, hetwelk 
met behulp eener in een thermostaat geplaatste metalen spiraalbuis op 
vrijwel constante temperatuur gehouden werd, welke bij onze ver- 
schillende proeven tusschen 21° en 23° C. gelegen was. De belich- 
ting geschiedde met behulp eener steeds op precies denzelfden afstand 
(nl. op 140 inM.) zich bevindende kwartslamp (Heraeus), en werd 
pas aangevangen, nadat de stroomsterkte en de intensiteit der lamp 
eene constante waarde hadden aangenomen, terwijl ook oveiigens 
steeds onder zooveel mogelijk dezelfde omstandigheden en met het- 
zelfde vloeistofvolume (50 ccm.) gearbeid werd. Aangezien ook het 
vaste zout bij het bewaren in het donker zeer langzaam ontleed 
wordt, bevatte het in de eerste proeven gebezigde preparaat steeds 
een klein weinigje kohalto-oxalaat-, na nauwkeurige bepaling daarvan 
werd de noodige correctie, die trouwens zéér klein was, bij de eerste 
1) D. Berthelot en H. Gaudechon, Gompt. rend. de l’Acad. d. Sc., Paris, 
152 , 162, (1911). 
2) J. VRaNEK, loco cit., p. 350. 
