45 
voor de fluorescentie; terwijl ook de continue absorptie voorbij den 
kop van de uiterste ultraviolette reeks een overeenkomstig verschijnsel is. 
Dit behoeft niet te verbazen daar men op quantentheoretisch stand- 
punt van al deze verschijnselen een analoog beeld kan geven dat 
tol de analoge conclusies voeren moet. Men kan namelijk de over- 
eenkomstige modellen bij voldoende hooge temperatuur toepassend, 
uit de werking der dan aanwezige zwarte straling op de materie 
den grensregel afleiden. Brengt men dan in de materie straling van 
zekere frequentie en van een dichtheid die aan een temperatuur 
beantwoordt, welke hooger dan die van de materie is, dan zal het 
al of niet in werken er van afhangen, of de frequentie boven of 
beneden de uit de statistische beschouwing afgeleide grensfrequentie ligt. 
^ 4. Wij kunnen nu onze beschouwingen toepassen op het geval 
dat instraling van buitenaf plaats vindt. In de eerste plaats zullen 
wij de temperatuur van deze straling aanmerkelijk hooger nemen 
dan die van het lichaam. Dan mogen wij den invloed der zwarte 
straling van de temperatuur van het lichaam verwaarloozen. 
De in de vorige paragraaf beschouwde evenwichtsvergelijkingen 
moeten dan door dynamische vervangen worden. 
De vergelijking voor de stralingsdichtheid luidt voor dit geval ; 
^ = - N,,a (v) Q (v) (e'- 6) + yVi yV, ^ (v) q (v) {e— e) . . (15) 
Deze vergelijking geeft de lichtabsorbtie tengevolge van het che- 
mische proces. De materie-vergelijking levert : 
00 00 
'^ = N,N, + N„Ja{v)f(v)dv . ( 16 ) 
o o 
Laat nu de begintoestand = O iV,, O zijn, en zij 
verder het invallende licht monochromatisch, dan heeft men-: 
~ = N„a(v)Jf{v)dv = N„a(v)J .... ( 17 ) 
waarin I de intensiteit van den invallenden bundel is. Deze vergelijking 
levert een middel ter experimenteele bepaling van de functie a (v). 
Uit (16) volgt voor den stationairen toestand onder den invloed van 
het invallende licht ontstaande : 
00 
0 
. ( 18 ) 
