53 
Met /ij = 1,8 (/ = 4,14)’)" en ^(,. = 1100 atm. berekent men dan 
verder voor de temperaturen boven 880° C. : 
900° 1000° 1100° 1200° 1300° 1400° 1427° C. 
p = 171 274 410 581 787 1029 1100 atm. 
Wij kunnen nu gemakkelijk de waarden van i)/ uit de onder- 
staande waarden der dampdrukken berekenen, in de onderstelling 
dat de damp éénatomig is en blijft, en daarenboven de wetten der 
ideale gassen blijft volgen. 
t 
P 
D2' (ber.) 
(ideaal) « 
/?2 (gev.) 
Dl (gev.) 
Dl (ideaal) 
100° c. 
0,28 mm. 
0,0000 
— 
— 
200° 
17,2 
H 
0,0001 
~ 
— 
250° 
74,1 
n 
0,0005 
— 
— 
300° 
246 
0,0014 
— 
— 
350° 
670 
0,0034 
— 
— 
400° 
2,06 atm. 
0,0076 
— 
— 
500° 
8.0 
n 
0,0253 
— 
— 
600° 
22,3 
0,0624 
— 
~ 
700° 
50 
0,126 
— 
— 
800° 
102 
0,232 
•— 
— 
900° 
171 
0,356 
— 
__ 
1000° 
274 
0,526 
0.55 
1,05 
1100° 
410 
0,730 
0,80 
1,10 
1200° 
581 
W 
0,964 
1,15 
1,19 
1300° 
787 
» 
1,222 
1,65 
1,35 
1400° 
1029 
1,503 
2,60 
1,73 
T = 1427° 
c 
1100 = 
Pc 
1,581 
(4,15) = 
2,62 
criterium is ter bepaling van den kritischen druk. Deze waarden zijn nl. in de 
nabijheid der kritische temperatuur altijd stijgende bij temperatuursverhooging ; 
bij gewone stoffen is er een minimum bij T = ®/4 Tc ongeveer ; bij stoffen als 
He, iïg, etc., waar a voortdurend daalt in plaats van toeneemt bij dalende tempe- 
ratuur, zal ook f voortdurend blijven dalen vanaf Tc tot lagere temperaturen, 
zonder door een minimum te gaan. (Zie ook Recueil des Tr. Gh., N®. 3 en 5 
van 1920). 
1) Uit deze waarde van f blijkt, dat — tenminste bij temperaturen beneden 
1000° G. — kwik zich nagenoeg als een ideale stof gedraagt, (bij dezulken is 
fc = 4, en beneden Tc is ƒ < 4). 
