16 , 4 . 10 -^ 
56 
( 6 ) 
( 
8,35 
t 1^/» 
ïöö ■ 
toegevoegd ^). De 'berekening leert dat de afwijkingen met de gevon- 
den waarden het geringste zijn, wanneer de exponent van den eer- 
sten factor (nl. i':100) 4 bedraagt, en die van den tweeden factor Ys- 
Elke wijziging in een dezer exponenten geeft onmiddellijk niet alleen 
grootere, maar veel grootere afwijkingen ’). Ziehier een overzicht van 
de waarden der beide stukken (a) en (6) van af 400° C. 
{a) (6) 
400° C. 
12,6486 + 0,0112 = 12,6598 = 12,66 
500° 
12,4225 -f 0,0230 = 12,4455 = 12,45 
600° 
12,2004 -f 0,0376 = 12,2380 = 12,24 
700° 
11,9825 + 0,0490 = 12,0305 = 12,03 
800° 
11,7687 4- 0,0334 = 11,8021 = 11,80 
900° 
11,5592 - 0,0807 = 11,4785 = 11,48 
1000° 
11,3538 — 0,2290 = 11,1248 = 11,12 
1100° 
11,1526 - 0,4598 = 10,6928 = 10,69 
1200° 
10,9557 — 0,8063 = 10,1494 = 10,15 
1300° 
10,7627 — 1,3050 = 9,4577 = 9,46 
1400° 
10,5740 — 1,9985 = 8,5755 = 8,58 
1427° 
10,5238 — 2,2254 = 8,2984 = 8,30 
De eerste tabel laat duidelijk zien dat de aldus berekende waar- 
den uitstekend met de gevonden waarden overeenstemmen. Daar 
wij den coëfficiënt J 6,4.10“® van den correctieterm [h] uitsluitend 
hebben berekend uit waarnemingen tot en met 1300° C., zoo is de 
overeenstemming bij 1400° des te meer te waardeeren. Wij kun- 
nen dus gerust voor de kritische dichtheid de berekende waarde 
8,30:2 = 4,15 als juist aannemen. 
6. De waarde van Dj — D^ dicM bij Tc, en die van y bij 
verschillende temperaturen. 
Wij hebben nog een middel ter controle van de benaderde juist- 
Beneden 400° is de correctieterm (ft) niet meer geldig. Voor 300° zou deze 
-j- 0,0041, voor 200° + 0,0009 en voor 100° + 0,00006 leveren, welke waarden 
te groot zijn. 
2) Wij merken nog op, dat ondersteld wordt dat de exponent het teeken van 
8,35 — i/ioo niet beïnvloedt, zoodat dit voor t > 885° negatief blijft. 
