61 
Aangezien nu 6 = 1,36 wel wat groot is, zoo zal bij kwik 
r — Vc'.hc bij de kritische temperatuur wel in de nabijheid van 
1,8 a 1,7 liggen [deze verlaging is — zooals wij in het theoretische 
slotgedeelte zullen zien — mede een gevolg van den zij het ook 
geringen dissociatiegraad der dubbelmoleculen bij Tc, zoodra Aa 
groot isj. 6 is dan 1,2 a 1,25 en in de buurt van haar maximum- 
waarde 4,28. 
Gaan wij nu de waarden van «c en hc na, welke met de aange- 
nomen kritische gegevens (Tc = 1700° abs., pc = HOO atm., 
Vc = 215,7.10~®) bij verschillende waarden van r correspondeeren. 
8 27 ^ _ 27 
Uit RTcVc^ — nr a^'Kd volgt ac~ RTcVc-nr6=:-~')0^^,^AO~*^: 
27 8 8 
: nrO, zoodat 10“ «c = 226,6 : rd wordt, wanneer n = 2 is. 
Wat hc betreft, hier is eenvoudig bc = Vc‘.r-, dus 10®6c = 215,7 : r. 
Dit geeft de volgende waarden van «c en hc- 
r = 
2 
1,9 
1,8 
1,7 
105 = 
107,9 
113,5 
119,8 
126,9 
104 = 
83,13 
90,57 
99,91 
111,9 
102 = 
9,12 
9,52 
10,00 
10,58 
Wij zien hieruit dat met r = l,8 — beantwoordende aan den met 
den verhoogden kritischen druk en temperatuur correspondeerenden 
geringen dissociatiegraad — ongeveer overeenstemmen 10^6^=120, 
10“ Uc = 100 (per Gr. -atoom), j/a is dan iets kleiner dan de uit de 
kwikhalogeniden bij ongeveer 1000° C. bepaalde waarde, nl. 10. 10'^ 
in plaats van 11 . 10—^. 
Met deze waarden van üc en bc zullen wij nu ten slotte bij wijze 
van controle de waarden van 7c en pc terugberekenen bij tivee 
onderstellingen. 
In de eerste plaats, dat kwik bij de kritische temperatuur niet 
gedissocieerd ware, d.w.z. uit louter dubbelmoleculen bestond (^=0, 
n = Tj. Onderstellen wij dat alsdan r=2 zou zijn, dan ware dus 
in dit geval Vc= rbc = 2 X 119,8 . lO^^ = 239,6 . 10“® (per Gr. -atoom). 
8 99 , 91 . 10-4 27 
Verder ^ c — ^ X 2 X jY g ' s ' lÖ ^ s ^ 2^’ overeen- 
27 
stemt 6 = X = — (zie boven), derhalve 2? 7c = 4,766, 7c~1302° abs. 
28 — 
Voor Pc wordt dan gevonden 
