65 
larvalen vorm de iraaginale 'Oxyuris ontstaat, juist is, moest dus in 
de eerste plaats gezocht worden naar vervellende exemplaren. Het 
gelukte ons een aantal zulke exemplaren te vinden, en hierdoor 
hebben wij met zekerheid kunnen vastellen, dat de door Railliet 
en Henry geopperde onderstelling juist is. Een meer gedetailleerde 
beschrijving der mannelijke en vrouwelijke larven, en van het voorste 
uiteinde van jeugdige imaginale en vervellende exemplaren van 
Oxyuris equi moge hier volgen. 
De larvale vorm. 
De lengte der kleinste door ons waargenomen exemplaren bedraagt 
ongeveer 2.8 m.m.; de dikte van deze exemplaren is ter hoogte van 
het voorste deel van het lichaam ± 250 p, in het midden van het 
lichaam ± 150 p. Vooraan zijn zij dus veel dikker dan meer 
naar achteren ter hoogte van het middelste deel van het lichaam. 
Later verdwijnt dit verschil; het recht afgeknotte voorste uiteinde 
(Fig. 3) van het ongeveer cjlindervormige lichaam is dan zelfs 
iets dunner dan het midden van het lichaam, dat dan den 
indruk maakt van de afgebroken punt van een speld. Het achterste 
deel van het lichaam is toegespitst en vertoont zoowel bij het cT als 
bij het 'i een scherpe cuticulaire punt. Deze bezit bij de mannelijke 
exemplaren van twee verschillende vangsten, waarin een groot 
aantal larvale, vervellende en volwassen Oxyuris voorkomen, een 
verschillende lengte. In de eene vangst (N®. 37) is de punt 230 — 
300 p lang, in de andere (N“ 42) 320 — 340 p. De lengte van de 
cuticulaire punt van vrouwelijke larven is bij deze vangsten echter 
nog meer verschillend. In vangst N“. 37 bedraagt zij 140 — 160 /<, 
in vangst N“. 42 200 — 250 p. 
Deze verschillen in afmeting hebben wij ook gevonden in de 
lengte van het vervellende mannelijke en vrouwelijke exemplaar. 
De mannelijke vervellende larven van vangst N*. 37 zijn 7.5 — 8 
m.m. lang, die van N°. 42 slechts 5.6 — 6.4 m.m. lang. De lengte 
der vrouwelijke vervellende exemplaren zijn respectievelijk 10.25 — 
11 m.m. en 7.5 — 9 m.m. De volwassen exemplaren van deze vang- 
sten behooren in het eerste geval tot het mastigodes-, in het tweede 
geval tot het curvula-iy'^Q. Misschien kunneti de opgegeven maten 
de meening ondersteunen, dat Oxyuris equi {curvtda) en Oxyuris 
mastigodes zelfstandige soorten zijn. 
Zooals Railliet en Henry reeds opmerkten, onderscheiden de 
mannelijke en vrouwelijke larve zich door den vorm van het achterste 
uiteinde van het lichaam. De afstand van den anus tot het achterste 
uiteinde van het lichaam (incl. de cuticulaire punt) is bij het 2 veel 
grooter dan bij het S. Fig. 1 en 2 verduidelijken dit. Het tusschen 
5 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIX. A®. 1920/21. 
