70 
hiervan is het lumen sterk vernauwd en op dwarse doorsnede drie- 
stralig. De zenuwring ligt orn den bulbus. Aan de in glycerine of 
creosoot opgehelderde praeparaten is geen duidelijke grens tusschen 
den zenuwring en de spieren van den lichaamswand te zien. Links 
en rechts liggen tusschen den bulbus en deze spieren de beide eerste 
laterale cellen (Martini 1916, p. 367). De bulbus pharyngis bezit aan 
zijn achterste uiteinde drie kleppen, die in het wijde luraen van den 
middendarm uitpuilen. Een oesophagus, volgens Martini bij het 
volwassen dier uit enkele cellen bestaande, is aan onze, slechts 
opgehelderde en niet gekleurde totaal praeparaten niel zichtbaar. / 
Geslachtsorganen zijn volgens Railliet en Henry in de larve niet 
zichtbaar. In onze jongere exemplaren is dit ook het geval, doch in 
oudere larven, die op het punt zijn van te vervellen, kunnen wij 
vlak achter den excretieporus, die ventraal gelegen is, een duidelijke 
vagina en uterus waarnemen; om eenige maten te noemen : bij een 
larve met een totale lengte van 10.25 m.m. ligt de excretieporus 
3 m.m. van het voorste uiteinde, en de vagina 0.75 m.m. verder 
achterwaarts ; bij een 9.2 m.m. lange larve ligt de excretieporus 
2.7 m.m. van het voorste uiteinde, de vagina 0.62 m.m. verder achter- 
waarts, terwijl bij een larve van 7 m.m. totale lengte, waar de 
afstand tusschen excretieporus en het voorste uiteinde 2.45 m.m. 
bedraagt, nog geen vagina zichtbaar is. 
De vervelde worm. 
Het vervelde jeugdige dier stemt in alle opzichten met volwassen, 
uitgegroeide exemplaren overeen en onderscheidt zich direct van den 
larvalen vorm door het bezit van een lang gestrekten pharynx. 
Fig. 5 geeft ons een beeld van een verveld, maar nog niet uitgegroeid, 
9.2 m.m. lang exemplaar (vangst N“. 42). De mondopening, die zes- 
hoekig is, voert in een kleine mondholte. Hierin zijn drie stompe 
tanden zichtbaar, welke gezeten zijn op de drie sectoren van het 
corpus pharyngis. Achter deze tanden ligt een krans zeer spitse 
borstels. In fig. 5 zijn deze drie tanden en de optische doorsnede 
van den borstelkrans aangegeven. Het corpus pharyngis gaat langzamer- 
hand over in den veel smalleren isthmus; deze weder in den bulbus, 
die ongeveer even dik is als het corpus. Het lumen van den pharynx 
is evenals bij den larvalen vorm sterk vernauwd en op dwarse door- 
snede driestralig. Het achterste uiteinde van den bulbus bezit wederom 
drie, in het lumen van den middendarm uitstekende kleppen. Een 
oesophagus, in den zin van Martini, is niet zichtbaar. De pharynx 
van <? en $ vertoont geen verschillen. 
De vervelling. 
Hoe ontstaat nu de pharynx van den zooeven beschreven vorm uit 
