9Ö 
De grootte van den fossielen schedel in aanmerking genomen, zijn 
de afwijkingen met de Australiërs en Tasmaniërs meestal gering. 
De glabella-inionlengte is dan, evenals de glabella-lambdakoorde, in 
verhouding tot de grootste schedellengte, in de beste overeenstem- 
ming met de Tasmaniërs, de calvariahoogte-index met de Australiërs. 
De glabella-lambdalijn, zoowel als de glabella-inionlijn zijn bij den n 
T asmaniër en bij Wadjak I ten opzichte van de „grootste schedel- 
lengte” korter dan bij den Australiër. Dit staat in verband met het 
uitpuilen van het achterhoofd. Bij Wadjak is dit laatste nog sterker, 
zoodat de lobus occipitalis van het cerebrum puntig uitliep. 
Een belangrijke!’ verschil bestaat daarin, dat het hoogtepunt der calva- 
ria (N". 7 der Tabel) bij den fossielen mensch van Wadjak I relatief veel 
meer naar achteren gelegen is dan gemiddeld bij die recente rassen, 
vooral het Australische. Dit beteekent, dat het voorhoofdsgedeelte 
van den schedel betrekkelijk laag gewelfd is; hetgeen ook blijkt uit 
de kleinheid van den frontalen krommingsindex (N®. 16) en de aan- 
zienlijke!’ grootte van den frontalen krommingshoek (N“. 22). Het 
verdient opmerking, dat in al deze punten de fossiele schedel even 
dicht of dichter dien van den Tasmaniër nadert als van den Australiër. 
De betrekkelijk geringer ontwikkeling van het voorhoofdsgedeelte 
van den schedel is ook af te leiden uit de maat der ,, kleinste voor- 
hoofd breedte”, die bij den 200 m.M. langen Wadjak-schedel I slechts 
99 m.M. bedraagt (bij den tweeden schedel, die zeker nog langer 
was, 101 m.M.), terwijl bij Australiërs het maximum 104 en het 
gemiddelde 98 is in de bepalingen van Dückworth, Turner 
zelfs een maximum van 108 aantrof. Dit laatste ging gepaard met 
de grootste door Turner in Australische schedels gevonden capaciteit, 
1514 c.M.’’ 9. 
Deze relatief geringer ontwikkeling van het voorhoofdsgedeelte 
moet op de capaciteit van de schedelkapsel ongunstigen invloed hebben, 
zooals feitelijk blijkt bij de capaciteiten van Australische schedels 
gevonden door directe meting. 
Ook mag de ongunstige invloed der dakvormige verheffing, in 
vergelijking met even hooge schedels met ronde welving, op de 
capaciteit, die bij Australische schedels wordt waargenomen, bij de 
beoordeeling der capaciteit van Wadjak I niet verwaarloosd worden, 
hoewel hij hier niet bijzonder groot kan zijn. 
h Challenger Reports. Vol. X. (1884). Ook in 1897 (Some Distinctive Gharacters 
of Human Structure. Toronto Meeting of the British Association for the Advan- 
cement of Science) had Tukner onder 63 Australische schedels nog geen grooter 
capaciteit gevonden dan 1514 c.M*, van dien schedel van Port Gurtis in Queensland. 
