loo 
schedels werden voor dezen nasalen index als gemiddelden gevon- 
den : 57.9 door Qüatrefaoes en Hamy {JSf = 31), 56.9 door Flower 
(Ar=3l), 53.5 door Turner (iV = 21), 55.6 door Dückworth 
N = 38) met het maximum 65.1. 
De zijkanten der neusopening zijn niet scherp, doch, gelijk in den ^ 
regel aan Australische schedels, stomp en afgerond, vooral nabij 
den overgang in den bodem der neusholte. De aan Australische 
schedels veel voorkomende, meer of minder geleidelijke overgang 
van dat bodemvlak in het incisivale vlak is bij Homo loadjakensis 
een volkomene; daarbij zet zich van den buitenrand der neusopening 
een lijnvormige verhevenheid op laatstgenoemd vlak voort, boog- 
vormig naar onder en binnen, die zich op 6 m.M. beneden den 
bodem dei- neusholte verliest. Dat is een overgangsvorm tusschen 
het infantiele type van den onderrand der apertura piriformis en 
den sulcus praenasalis der Anthropoieden, dién men als ,,Atfenrinne” 
bestempelen kan en die ongetwijfeld in verband staat met het sterke 
alveolaire prognatliisme van Homo loadjakensia ^). Het prognathisme, 
dat gemeten wordt door de relatieve lengten der basi-alveolaire en 
basi7nasale lijnen, den „gnathic index” van Flower, dien hij aan 
Australische schedels gemiddeld J08.6 bevond, terwijl Turner een 
(vrouwelijk) minimum van 92 en een (mannelijk) maximum van 108 
aantrof, kan bij Wadjak I niet nauwkeurig bepaald, wel benaderend 
door den index 91 aangegeven worden. De kleinheid van dezen 
index versterkt mij weder, den eerst gevonden fossielen schedel als 
vrouwelijk te beschouwen. Het alveolair prognathisme [Fig. 1. Norma 
lateralis van Wadjak 1 en Fig. 4. Boven- en onderkaak van Wadjak 
II] is niet gering. 
Een vormeigenschap, waardoor Homo ivadjakensis zich bijzonder 
onderscheidt is de buitengewoon groote breedte van den tandenboog 
in de bovenkaak, met betrekking tot de lengte. [Fig. 6]. De maximale 
breedte tusschen de buitenranden der kronen van de 2*^® bovenste mo- 
lares is bij Wadjak II 81, bij Wadjak I 71 m.M. Daarbij is de lengte 
der rij van vijf kiezen, de ,, dental length” van Flower, aan den 
mannelijken schedel slechts 50 en aan den vrouwelijken schedel 47 
m.M. In Australische schedels vond Turner ’) als maximum van 
breedte aan de 2*^® bovenste molares 73, als maximum van dentale 
lengte 51 m.M. Bij de fossiele Wadjak-menschen staan de breedten 
b Vergelijk over deze vormen van den onderrand der apertura piriformis : Rüdolf 
Martin, Lehrbuch der Anthropologie. Jena 1914, p. 845 e.v. 
b Sir WiLLiAM Turner, The Relation of the Dental Arcades in the Grania of 
Australian Aborigines. Journal of Anatomy and Physiology. Vol. 25. (1891), 
p. 461—472. 
