118 
Zoowel bij het cliloraat als bij het broinaat komen twee enantiomorphe 
vormen voor. In verband met dit verschijnsel vertoonen de kristallen 
zelf draaiing \an het polarisatievlak bij elke straalrichting, terwijl 
de oplossingen niet actief zijn. De polaire trigonale assen zijn electrische 
assen. Het scheen ons ook met het oog op deze eigenschappen 
gewenscht, den bouw der kristallen te bepalen. 
Door Beckenkamp ') was reeds theoretisch die bouw nagegaan ; zijn 
conclusies werden door ons onderzoek echter niet bevestigd. 
Door W. H. en W. L. Bragg ’) wordt zonder meer medegedeeld, 
dat in de kristallen van natriumchloraat de plaatsen der Na- en 
Cl-atomen weinig verschillen van die bij natriumchloride. Uit het 
volgende zal blijken, dat wij ons hiermede vrijwel kunnen vereenigen. 
Door Jaeger en Haga ’) zijn LAUE-photogrammen van NaClO, 
genomen; bijzonderheden over de structuur zijn daaruit niet afgeleid. 
§ 3. De gebruikte apparatuitr . Deze was gelijk aan die, beschreven 
in een vorige mededeeliiig ^). De zeer fijn gepoederde stof werd thans 
zoo gelijkmatig mogelijk door middel van weinig collodion om een 
glazen staafje (doorsnede ± 0,1 mm.) gebracht tot een dikte kleiner 
dan 0,5 mm. Tijdens de bestraling werd het staafje, dat bevestigd 
was aan het deksel vati de camera, met behulp van dit deksel om 
zijn lengteas gedraaid om het optreden van door grootere kristal- 
deeltjes veroorzaakte streepjes op de interferentielijnen, welke het 
bepalen der intensiteiten bemoeilijken, te voorkomen ®). Door de 
geringe dikte van het praeparaat was de correctie voor de dikte van 
het staafje, aangegeven in Mededeeling N". 2®), nu veel kleiner dan 
aldaai- opgegeveii. Van de glazen kern van het staafje ondervonden 
wij geen bezwaren. 
§ 4. Berekening van den houw der In tabellen I en II zijn 
opgegeven voor het chloraat resp. bromaat in de kolommen 1 de 
afstanden van het midden van het beeld op het film tot de interferentie- 
b Verg. J. Beckenkamp, Z. f. anorg. u. allg. Chemie, 110 , (1920) p. 290. 
b W. H. en W. L. Bragg, X-Rays and Crystal-Structure, Londen 1918. blz. 173. 
b F. M. Jaeger. Deze Verslagen, 23 (1915), p. 1207 . 
b A. J. Bijl en N. H. Kolkmeijer, deze Verslagen, 27 , (1918) p. 191, Mede- 
deeling NO. 1. 
b Dat deze streepjes aan de interferentielijnen raken, is 1. c. blz. 193 verklaard. 
Nu vertoonden eenige films opgenomen zonder draaiing van het praeparaat ook 
snijdende streepjes ; deze snijdingen kunnen op de aangegeven wijze verklaard 
worden, als daarbij rekening wordt gehouden met de hoogte van het bestraalde 
deel van het praeparaat. Verkleining dezer hoogte deed de snijdingen verdwijnen. 
®) A. J. Bijl en N. H. Kolkmeijer, deze Verslagen, 27 , (1918) p, 352. 
