132 
digheden volkomen doorzichtig blijft. Ook het waterglas dat oorspron- 
kelijk was gebruikt om C aan B te bevestigen werd na eenigen tijd 
troebel. Een oplossing voor deze moeielijkheid werd gevonden door 
het dekglaasje B in het midden te doorboren, zoodat men C slechts 
aan de randen had vast te plakken. Tusschen de twee glazen plaatjes 
A en B wordt in het midden een weinig para-azoxyanisol gebracht 
en de platen door de stalen veeren op de koperen reep K en op 
elkaar vastgedrukt. Op een kleine gasvlam wordt de reep koper 
voorzichtig verwarmd tot het para-azoxyanisol gesmolten is. De 
isotrope vloeistof wordt door capillaire krachten naar het nauwste 
gedeelte in het midden getrokken waar het de ruimte tusschen C 
en A volkomen vult en ook bij het vertikaal stellen van K niet of 
slechts zeer weinig naar beneden vloeit. Eventueel aanwezige lucht- 
bellen worden door voorzichtig tikken naar den rand verwijderd. 
Daarna eerst wordt K in het oventje geschoven dat vooruit op de 
juiste temperatuur is gebracht. De toestanden ,,ex-vloeibaar” en 
,,ex-vast” verkrijgt men door regeling van den verwarmingsstroom 
om het oventje, zonder dat het cuvetje daarvoor van plaats behoeft 
te veranderen. Met het zoo verkregen preparaat worden de in het 
bovenstaande beschreven metingen verricht. 
Als lichtbron wordt gebruikt een Nitra-lampje waarvoor een accu- 
mulatorenbatterij den constanten stroom levert; de verticale gloei- 
draad van deze lamp staat op brandpuntsafstand van een lens, 
waardoor een evenwijdige lichtbundel verkregen wordt die de ope- 
ning in den wand van het oventje vult en het praeparaat doorloopt. 
Op eenigen afstand achter het oventje, midden in den evenwijdigen 
lichtbundel bevindt zich de nauwe spleet van den spectrograaf, die 
door een klepje kan worden gesloten. Het spectrum wordt gefoto- 
grafeerd; de plaat bevindt zich in een chassis dat op en neer kan 
worden geschoven, waardoor meerdere spectra kunnen worden opge- 
nomen op eenzelfde fotografische plaat. 
6. Elk der 30 spectra van de fotografische plaat wordt in de 
lengterichting gefotometreerd en uit de ge regist '-eerde krommen wordt 
de zwarting voor de verschillende kleuren berekend. Daartoe meet 
men op bepaalde punten, bijv. aan den rechterkant van eiken nul- 
stand, den galvanometer-uitslag U, terwijl de plaats dezer punten 
wordt bepaald t. o. v. de Heliumlijn X = 4713. 
Noemen we den maximalen galvanometer-uitslag, verkregen voor 
het onbelichte deel der plaat, C/o, dan definieert men de zwarting 
door de formule 
