Scheikunde. — De Heer Jaeger biedt een mededeeling aan over: 
„Tivee isomere Ckloortetm-ncetyl-d-Fmctosen’ . 
^ 1 . Voor eenigeji tijd werd door Dr. D. H. Brauns vastgesteld, 
dat zich bij de inwerking van fosforpentachloride op in drogen 
chloroform opgeloste d-tetrn-acetylfructose, bij lage temperatuur en al 
naar de gekozen omstandigheden tijdens de proefneming, twee derivaten 
vormen, welke volgens de anal^’se beide de samenstelling eener 
chloor-tetracelyl-friictose hebben, maar die in eigenschappen aanzienlijk 
van elkaar verschillen. Het eene isomeer, de a-chloortetracetyl-d-frucAoee, 
smelt bij 83° C, heeft eene specifieke rotatie van = — 160°, 9 
(maximaal, gemeten in chloroform-oplossing), en vormt zich, wanneer 
men aan het reactie-mengsel van te voren aluminiumchloride als 
katalysator toevoegt; in tegenstelling van wat men op grond dezer 
bereidingswijze zon mogen verwachten, is deze «-verbinding merk- 
waardigerwijze zóó onbestendig, dat zij, bij kamertemperatnnr aan 
de lucht blootgesteld, zich reeds in een etmaal ontleedt, en in onzuiver 
d-tetrncetylfructose en eene zuur reageerende vloeistof overgaat. Slechts 
als zij in het duister, bij eene temperatuur van 0° C. in de ijskast 
geplaatst wordt, bleek het mogelijk, om, bij uitsluiting van vochtigheid, 
de stof herhaalde malen uit aether te doen kristalliseeren, hoewel 
de bovengenoemde ontleding dan tenslotte toch begint in te treden. 
In tegenstelling met deze zeer labiele «-verbinding, is de 
ncetyl-d-fructose, welke onder dezelfde omstandigheden als de «-ver- 
binding ontstaat, — wanneer daarbij namelijk slechts de katalysator 
wordt weggelaten, — eene zeer bestendige stof, die uit de meeste 
organische oplosmiddelen zonder eenigszins belangrijke ontleding kan 
worden omgekristalliseerd. Zij smelt bij 108° C., en vertoont in 
chloroform-oplossing eene specifieke rotatie van [«J^” = -j- 45°,2. 
Terwijl het «-derivaat intensief bitter smaakt, is het j;?-isomeer slechts 
zwak bitter en aanzienlijk minder oplosbaar in de meeste oplos- 
middelen dan de «-verbinding. Geheel bestendig is ook de /?-verbinding 
niet: bij herhaald omkristalliseeren uit absoluten alkohol, kon de 
vorming van wat aethylacetaat worden waargenomen ; en bij de 
kristallisatie van oplossingen in benzol bij 18° C., verkregen de ge- 
vormde kristallen eene lichtpaarse kleur, terwijl ook de moederloog 
eene allengs intensievere paars- of bruinkleuring vertoonde. In ver- 
gelijking der «-verbinding echter, is ze als ,, stabiel” te bestempelen ; 
