194 
atropine per os wordt gegeven, dat dan in den darm een deel wordt 
vernietigd. Metznbr *) vond in zijn proeven, dat de konijnen te Bazel 
en te Bern blijkbaar weinig of geen van deze bindende stoffen in 
hun serum hebben, terwijl ze toch voor per os toegediende atropine zeer 
ongevoelig zijn, en deze resistentie schijnt door immuniseeren nog 
te kunnen worden verhoogd. Ten slotte kan op grond van de proeven 
van Fleischmann, Metzner, Heffter, e.a. er niet aan getwijfeld 
worden, dat een chemische destructie van het atropine ook een rol 
zal spelen. Wanneer echter een vergift subcutaan of intravene,us 
wordt ingespoten, dan zal — we hebben daar al meermalen op 
gewezen — een chemische destructie te laat komen om een acute 
vergiftiging te voorkomen. Een phj'sische binding echter treedt zeer 
snel in werking en kan dus in dit opzicht van nut zijn. 
Opgemerkt moet nog worden, dat, hoewel in deze en in vorige 
mededeelingen herhaaldelijk wordt gesproken over ,,phjsische bin- 
ding” in tegenstelling tot chemische destructie, wij niet met zekerheid 
kunnen zeggen, dat deze binding inderdaad een physisch proces is. 
Zeker is, dat het processen zijn, waarbij alcaloiden of andere ver- 
giften worden gebonden aan weefselbestanddeelen, zoodat ze veel 
minder werkzaam zijn, maar nog gemakkelijk met eenvoudige 
hulpmiddelen, als behandeling met alcohol of koken met water in 
geheel werkzamen vorm kunnen worden teruggekregen. Gaat men 
de quantitatieve verhoudingen na, dan blijkt, dat — voor zoover 
het mogelijk is dat te beoordeelen — bij deze binding ongeveer 
dezelfde regels gevolgd worden, zooals Freündlich die heeft opgesteld 
voor de adsorptie van kleurstoffen aan dierlijke kool- 
Pharniocothei^apeutisch Instituut. 
Juni 1920. Rijksuniversiteit te Leiden. 
1) Metzneb. Mitteilungen über Wirkung und Verhalten des Atropin. im Organ. 
Arch. f. exp. Path. Bd. 68. pg. 110. 1912. 
Metzner und Hedinger Ueber die Beziehungen der Schilddrüse zur atropine- 
zerstörenden Kraft des Blutes. Hetzelfde Bd. 69. pg. 272. 1913. 
