Physiologie. — De heer Einthovbn biedt eene raededeeling aan 
van den Heer S. de Boer : ,,Over de kunstmatige extrapauze 
van de kamer bij het kikkerhart.” 
(Mede aangeboden door den Heer Wertheim Salomonson). 
Door Dastre en Langendorff werd ’t eerst aangetoond, dat soms 
na het toedienen van een kunstmatigen prikkel aan de boezems 
van het kikkerhart een verlengde kamerpauze ontstaat, die niet 
wordt ingeleid door een extrasystole van de kamer. Engelmann kon 
dit experiment bevestigen en gaf daarvan een verklaring. Hij ves- 
tigde er de aandacht op, dat het experiment alleen dan gehikt, 
wanneer de prikkel in den aan vang van de kamersystole aan de 
boezems werd toegediend. Na de prikkel, die op dat oogenblik aan 
de boezems wordt toegediend, ontstaat een extrasystole dezer hart- 
afdeelingen. Hierna plant de ,,Erregnng” zich voort naar de kamer 
en bereikt deze nog gedurende het refractaire stadium, zoodat geen 
kamersystole volgt. Eerst na de compensatoire pauze, die op de 
extrasystole der boezems volgt, hernemen de boezems en de kamers 
het normale slagterapo. Dit experiment gelukt echter zelden. Een 
voorbeeld ervan vinden we in fig. 1. Daar werden de boezems bij 1 
in den aanvang der kamersystole door een openingsinductieprikkel 
getroffen. Na de hierdoor opgewekte extrasystole dor boezems 
bereikte de „Erregung” de kamer gedurende het refractaire stadium, 
zoodat geen systole dezer hartafdeeling ontstond. 
Eerst na de compensatoire pauze der boezems ontstond weer een 
boezemsystole, gevolgd door een systole van de kamer. 
Ik ben er nu in geslaagd, dit experiment beter te doen gelukken. 
Wanneer men toch den duur van het refractaire stadium van de 
kamer verlengt, zal de ,, Erregung” na de kunstmatige extrasystole 
der boezems met meer zekerheid de kamer nog in het refractaire 
stadium bereiken. Deze verlenging van het refractaire stadium van 
de kamer kunnen we nu op verschillende manieren tot stand bren- 
gen. Eerstens is het bekend sedert Langendorff, dat de duur van 
b In alle figuren werd de sluiting van den primairen stroomkring aangegeven door 
een uitslag van het signaal naar beneden. Bij opening van den primairen stroom- 
kring kwam een uitslag van het signaal naar boven tot stand. In fig. 1, 2, 3, 4 
en 6 werden de sluitingsprikkels afgeblend en bereikten dus het hart niet. 
