198 
et) telkens beieikt daarna de ,,Erregung” de kamer gedurende het 
refractaire stadium, zoodat extrapauzen van de kamer ontstaan, die 
niet worden ingeleid door vervroegde kamersystolen '). 
Het is me tiu gebleken, dat we nog op geheel andere wijze kunst- 
matige extrapauzen van de kamer bij een kikkerhart kunnen op- 
wekken. Terwijl bij de hierboven beschreven methode de verlenging 
van den duur van het refractaire stadium van de kamer de beslissende 
rol speelde, berust de hier volgende methode op een geheel ander 
en voor de hartphysiologie nieuw beginsel. Wanneer we toch dé 
prikkelelectrode plaatsen in de atrio-ventriculairgroeve kunnen we 
onder bepaalde omstandigheden (n.1. verlengd refractairstadium van 
de ventrikel) door het toedienen van een extraprikkel tegen het einde 
van de diastole van de kamer een extrapauze van de kamer zien 
verschijnen, die niet wordt ingeleid door een extrasystole dezer 
hartafdeeling. 
In onze experimenten, die we hierboven hebben beschreven, moesten 
we den extrtaprikkel in het begin van de systole toedienen om het 
gewenschte effect te krijgen. Werd daarbij de prikkel iets later 
toegediend, dan volgde op de extrasystóle der boezems een vervroegde 
kamersystole. Het is dus duidelijk, dat wanneer een prikkel op het 
einde der diastole van de kamer dezelfde uitwerking heeft, dan 
hiervoor dezelfde verklaring niet kan gelden. We zullen dus aan de 
hand van eenige curven dit laatste experiment nader toelichten. Zoo 
zien we in Fig. 3 de suspensiecurven van een kikkerhart na ver- 
giftiging met veratrine weergegeven. (Het hart was in situ gelaten 
en de bloedsomloop intact; eenige druppels 1 "/o ^cetas veratrini, 
waren ongeveer 10 itiin. tevoren in den dorsalen lymphzak gespoten). 
Bij den eersten uitslag van het signaal naar boven werd een openings- 
inductieprikkel toegediend. Hierna zien we een boezemsystole in de 
suspensiecurve afgeteekend, die niet gevolgd werd door een systole 
van de kamer. Evenals in de hiervoor beschreven experimenten, volgt 
op deze boezemsystole een extrapauze van de kamer. Ditzelfde 
experiment werd bij den volgenden uitslag van het signaal naar boven 
in de bovenste rij met hetzelfde resultaat herhaald. Wanneer we nu 
de curve uitmeten, vinden we, dat de boezemsystole, die korten tijd 
na elk der beide prikkels te voorschijn kwam, met een interval van 
een sinusperiode volgt na den aanvang van de voorafgaande boezem- 
systole. We hebben dus den extraprikkel in de atrio- ventriculairgroeve 
aangewend korten tijd vóór den aan vang van een normale periodische 
boezemsystole. Op dat oogenblik was blijkbaar de kamer nog refractair, 
In een verder gevorderd stadium der vergiftiging blijft na zulk een kunst- 
matige extrapauze de kamer in het gehalveerde rhythme te pulseeren. 
