203 
electrode is aangebracht in de atrio-ventricnlairgroeve. Bij den uitslag 
van het signaal naar beneden wordt een sluilingsprikkel toegediend. 
Hierdoor ontstaat een extrasystole van de kamer, die gevolgd wordt 
door een compensatoire pauze. Gedurende de postcompensatoire systole 
wordt een openingsprikkel toegediend. Terwijl deze evenals de vorige 
prikkel bij den aanvang van een boezemsjstole wordt toegediend, 
is nu toch het i-esultaat geheel anders. Het refractaire stadium van 
de postcompensatoire systole is n.1. verlengd, zoodat nu op het 
oogenblik van den prikkel de kamer nog refractair is en dus geen 
extrasystole vertoont. De boezems bij de atrio-ventriculairgrens spreken 
echter wel aan op den prikkel, zoodat dientengevolge een ,,Erregung” 
de boezems in i-etrograde richting doorloopt. Deze „Erregung” stoot 
in de boezems op den periodischen sinusimpuls, zoodat beide ,,Erre- 
gungen” worden uitgebluscht en geen vervroegde kamersystole kan 
volgen. Na de exti-apauze van de kamer, die zoo tot stand komt, 
is de volgende systole van de kamer vergroot en verbreed. Daar 
deze nu een verlengd refractair stadium van de kamer veroorzaakt, 
wordt de kamer vastgezet in het gehalveerde rhythme. ’) Het is 
duidelijk, dat de hiervoor beschreven experimenten alleen dan ge- 
lukken, wanneer de extraprikkel op een bepaald oogenblik de atrio- 
ventriculairgroeve treft. 
Valt dat oogenblik samen met het oogenblik, waarop de periodische 
sinusimpuls de boezems binnentreedt, dan kan het experiment gelukken. 
Ook dan, wanneer de extraprikkel iets later of vroeger wordt aan- 
gewend, gelukt het experiment nog. Zoo werd in Fig. 4 bij den 
tweeden uitslag van het signaal naar boven de prikkel aangewend 
korten tijd na den P-uitslag, dus korten tijd nadat de „Eri’egung” 
reeds vanaf den sinus venosus de boezems was binnengetreden. 
In fig. 6 gelukte het experiment tweemaal door extraprikkels, die 
korten tijd vóór den P-uitslag in de atrio-ventriculairgroeve 
werden aangewend. Bij den eersten uitslag van het signaal naar 
boven werd de extraprikkel toegediend op den top van den nega- 
tiven 2^-uitslag, dus vóórdat de P-uitslag nog geregistreerd zou 
worden ’)• De ,, Erregung” doorloopt hierna de boezems in retrograde 
richting en stoot in de buurt van den sinus venosus op den periodischen 
sinusimpuls. De P-uilslag, die anders direct na afloop van den 
1) In deze figuur zijn de sluitingsinductieprikkels niet afgeblend ; zij worden aan- 
geduid door een uitslag van het signaal naar beneden. 
'^) Deze rhythmeoverzettingen bij het ontbioede kikkerhart worden in de volgende 
mededeeling behandeld. 
We zien in de electrogramcurve de P-uitslagen te voorschijn komen direct 
na afloop van de T-uitslagen. 
14 
Verslagen der Afdeeling Matuurk. Dl. XXIX. A®. 1920/21. 
