209 
een openingsinductieprikkel toegediend, waardoor een extrapauze 
van de kamer ontstaat ^). 
Na de extrapauze is de eerste kamersystole nog verder in grootte 
en breedte toegenomen, zoodat nu de eerstvolgende sinusimpuls op 
het refractaire stadium afstuit. De hierna volgende verlengde kamer- 
pauze veroorzaakt opnieuw een vergroote kamers} stole met een 
verlengd refractair stadium. 
Weer wordt de eerstvolgende sinusimpuls niet beantwoord met 
een kamersystole. Zoo blijft de kamer, eenmaal pulseerend in het 
gehalveerde rhythme door het verlengde refractaire stadium, als het 
ware gevangen in haar eigen rhythme. 
We kunnen dit gehalveerde kamerrhythme weer terugbrengen 
naar het tweemaal zoo snelle normale door een kleine kamersystole 
te voorschijn te roepen. We zien dit in Fig. 1 gebeuren “). 
Bij den uitslag van het signaal naar beneden werd een extrasystole 
van de boezems opgewekt, waarna de ,,Brregung” de kamer gedu- 
rende het refractaire stadium bereikte. Hier veranderde derhalve het 
rhythme van de kamer niet. Bij den uitslag van het signaal naar 
boven evenwel werd in het einde der pauze de prikkel herhaald. 
De boezems zijn nu refractair, doch de kamer r-eageert op den prik- 
kel met een extrasystole. Daarna bei’eikt de periodische sinusimpuls 
de kamer tegen het einde van de diastole, zoodat een verkleinde 
kamersystole ontstaat. Hiermee gaat gepaard een i-efractair stadium 
van korten duur, zoodat ook de daaropvolgende sinusimpuls weer 
beantwoord wordt met een systole van de kamer. Zoo kan verder 
elke sinusimpuls weer door een kamersystole worden gevolgd. 
Fig. 2 vertoont de suspensiecurven van een kikkerhart, JO min. 
na het ontbloeden. De prikkelelectrode bevindt zich aan de boezems. 
Bij den eersten uitslag van het signaal naar beneden ontv^angen de 
boezems een sluitingsprikkel, waarna een extrasystole der boezems 
ontstaat gevolgd door een compensatoire pauze. Het kamerrhythme 
wordt hierdoor, zooals te begrijpen is, anders niet beinvloed dan 
dat de eerstvolgende kamersystole een weinig vervroegd optreedt. 
Wanneer echter bij den uitslag van het signaal naar boven de 
boezems op een vroeger oogenblik der boezemperiode een openings- 
inductieprikkel ontvangen, is het resultaat een geheel ander. Na de 
hierdoor opgewekte extrasystole der boezems, die met den aan vang 
van een kamersystole samenvalt, bereikt de ,,Erregung” de kamer, 
b Over (ie oorzaken van het ontstaan dezer extrapauze raadplege men de 
vorige mededeeling. 
b Tusschen fig. 5 van de vorige mededeeling en fig. 1 van deze zyn 2 kamer- 
systolen niet gereproduceerd. 
