214 
systole sterk vergroot. Deze vergroote kamersj'stole leidt nu een 
alternans van de kamer in. (Zooals in de vorige experimenten door 
een vergroote sj’stole het gehalveerde rhjthme ontstond). Na eenigen 
tijd gaat deze alternans spontaan over in het normale kaïnerrliythrae 
met even groote systolen. Bij den derden uitslag van het signaal 
wordt weer een extrasystole der boezems opgewekt, gevolgd door 
een kleine kamersystole. Na de vergroote postcompensatoire systole 
ontstaat dan weer kameraiternans. 
De curven van fig. 5 werden ongeveer 1 minuut na die van fig. 4 
geregistreerd. Korten tijd tevoren was experimenteel kameraiternans 
opgewekt, die in den aanvang van de figuur nog bestaat. 
Bij den eersten uitslag van het signaal worden in den aan vang 
van een groote kamersystole de boezems door een inductieprikkel 
tot een extrasystole aangezet. Na deze extrasj^stole bereikt de 
,,Erregung” de kamer gedurende het refractaire stadium, zoodat 
geen kamersystole volgt, doch wel een extrapauze van de kamer. 
Na deze extrapauze is de eerste kamersystole weer vergroot, zoodat 
de eerstvolgende sinusimpuls de kamer weer gedurende het refrac- 
taire stadium bereikt. Tengevolge hiervan is de eerstvolgende pauze 
van de kamer weer verlengd met al de gevolgen van dien. Zoo 
wordt kunstmatig het gehalveerde karaeTrhythme te voorschijn 
geroepen. 
Bij den tweeden uitslag van het signaal wordt in den aanvang 
van een kamersystole weer een extrasystole der boezems opgewekt. 
Daar hierna de ,,Erregung” de kamer gedurende het refractaire stadium 
bereikt, blijft natuurlijk liet gehalveerde kamerrhythme bestaan. 
Bij den derden uitslag van het signaal echter wordt na afloop 
van een kamersystole een extrasystole der boezems opgewekt. 
Hierna nu bereikt de ,,Erregung” de kamer tegen het einde der 
pauze, zoodat een vervroegde kamersystole volgt. Daar nu deze 
kamersystole vervroegd te voorschijn komt, bereikt de eerstvolgende 
sinusimpuls de kamer na afloop van het refractair stadium, zoodat 
een kleine systole van de kamer kan volgen. Deze systole is klein 
wegens den korten duur der voorafgaande pauze en veroorzaakt 
dus een kort refractair stadium. Daarom wordt ook de volgende 
sinusimpuls weer beantwoord met een systole van de kamer en ook 
deze is weer klein. Zoo wordt het normale kamerrhythme hersteld. 
We hebben hiervoor derhalve eenige voorbeelden weergegeven 
van rhythmeo verzettingen bij het ontbloede kikkerhart. We konden 
naar willekeur de kamer een bepaald rhythme opdringen door één 
kamersystole van bepaalde grootte en duur te voorschijn te roepen. 
