Physiologie. — De Heer Van Rijnberk biedt een mededeeling aan 
van Mej. Lucie W. Schut : „Benige factoren, welke van 
heteekenis zijn voor de gewoontevorming bij vogels. I. Gezichts- 
prikkels” . * *) 
(Mede aangeboden door den Heer Wiersma). 
Inleiding. 
Büijtendijk heeft in 1918*) proeven beschreven over gewoonte- 
vorming bij vogels. Hij vond, dat een sijs zeer snel leert voedsel te 
zoeken in een etensbakje, waarin het voedsel door een klepje aan 
het gezicht onttrokken is. Wanneer dit bakje staat tusschen andere 
geheel gelijke, doch leege, leert de vogel eveneens aan, het voedsel 
uitsluitend in het gevulde bakje te zoeken, mits dit een vaste plaats 
tusschen de andere inneemt. De op dusdanige wijze gevormde ge- 
woonte blijkt zelfs na een verblijf van maanden in een andere 
omgeving, weer tot zijn recht te komen, wanneer men het dier op- 
nieuw voor de zelfde bakjes plaatst. 
Controle en bevestiging van Büijtendijk’s uitkomsten. 
Ik heb de proeven van Büijtendijk herhaald en volkomen kunnen 
bevestigen. Als proefdieren dienden mij de sijs (Fringilla spinus, 
3 exemplaren), de putter (Fringilla carduelis, 2 ex.), de Paradijs- 
weduwe (Steganura paradisea, 2 ex.) en de Napoleonwever (Pyro- 
melana afra, 2 ex.). Het is verrassend te noemen, hoe snel al deze 
dieren, maar vooral de sijzen, leerden met den kop het klepje, dat 
de opening van de voerbakjes afsluit, weg te duwen. Dit ging bij 
de sijzen binnen het kwartier, in een enkele zitting. Bij de andere 
duurde het iets langer, en moest de proef een paar dagen achtereen 
herhaald worden. Had ik verder, zooals regel was, van den beginne 
af, slechts één bepaald bakje uit de rij van vier gelijke bakjes met 
voedsel gevuld, dan bleken de dieren eveneens zeer snel te leeren, 
‘) Naar een in het physiologisch laboratorium der Universiteit van Amsterdam 
verricht onderzoek. 
*) F. J. J. Büijtendijk. Proeven over gewoontevorming bij dieren. Amsterdam. 
1918. 
