218 
4. In een volgende reeks proeven koos ik een uiterst klein ken- 
teeken ter onderscheiding van het voerbakje. De klepjes van alle 
vier de bakjes werden met wit papier beplakt, doch op het klepje 
van het voerbakje werd een klein rond zwart papiertje in het mid- 
den ervan gekleefd. Het gelukte ook nu betrekkelijk gemakkelijk, 
door telkens het klepje met het ,,eetteeken” voor een ander bakje 
te hangen, den sys te leeren, het voedsel uitsluitend te zoeken achter 
het klepje met het zwarte schijfje. ^ 
5. Aangemoedigd door de uitkomst van de tot hiertoe beschreven 
proevenreeksen, besloot ik het onderzoek, door te trachten een nog 
subtieler onderscheidskenmerk aan te wenden. Daartoe werden even- 
eens witte klepjes gebruikt. De leege bakjes droegen hierop een 
zwart vierkantje, het eetbakje een zwart rondje, van ongeveer gelijk 
oppervlak. De uitkomst van deze reeks was niet duidelijk overtui- 
gend. Toch kreeg ik den indruk, dat wanneer de sys het met het 
rondje voorziene bakje koos dit niet alleen door toeval kon ver- 
klaard worden. 
SAMENVATTING. 
1. De uitkomst van mijn proeven bevestigd Büytenduk’s uitkomst, 
dat de plaats, welke een eetbakje te midden van andere (leege) in- 
neemt, bij vogels van groote beteekenis is voor het vormen van de 
gewoonte, uit dat bakje te eten; 
2. Daarnaast zijn echter talrijke andere visueele factoren, welke 
deze gewoonte kunnen doen vormen. 
