295 
de temperatuurstijging met toenemende dikte van het thermoelement 
af. Het verschil in temperatuur bedroeg echter voor het dikste en 
dunste materiaal slechts eenige tiende graden. De metingen zijn 
daarna met thermoelementen van 1.4 p dikte uitgevoerd. De tempera- 
tuur die deze dunne elementen aanwijzen verschilt zoo weinig van 
die, welke een oneindig dun thermobandje zou doen vinden, dat de 
overblijvende fout t. o. v. de overige fouten in de meting kan ver- 
waarloosd worden. 
^ 2. Wij zuilen nu overgaan tot een discussie van de resultaten 
der metingen aan de hand der theorie ^). 
Om echter de theorie te kunnen toepassen en de temperatuur, die 
is waargenomen, ook te kunnen berekenen moet een aantal groot- 
heden gemeten worden, die in de theorie voorkomen. 
Deze grootheden zijn : 
1. de lineaire kristallisatiesnelheid van salol bij verschillende 
temperaturen van den thermostaat en in buizen van verschillende 
uit- en inwendige afmetingen ; 
2. de specitieke warmte van de vaste stof en van de vloeistof; 
3. de smeltwarmte van salol; 
4. de dichtheid van de vaste stof en van de vloeistof. 
5. het warrntegeleidingsvermogen van de vaste stof en van de 
vloeistof*) : 
6. de in- en uitwendige straal van de buis. 
De uitkomsten dezer metingen waren de volgende; 
1. De lineaire kristallisatiesnelheid werd bepaald in drie ver- 
schillende buizen, die ook voor de temperatuurwaai nemingen gebruikt 
zijn. De temperatuur van den thermostaat varieerde van ongeveer 
0° tot 29°. Metingen van de kristallisatiesnelheid boven een tempe- 
ratuur van 22° a 29°, afhankelijk van de dikte der buis, hebben 
geen zin. Komt men nl. te dicht bij het smeltpunt (42°), dan ver- 
loopt de kristallisatie onregelmatig en is de kristallisatiesnelheid niet 
constant. Men kan dan ook waarnemen, dat het oppervlak der vaste 
phase, dat bij lager temperaturen bol en glad is en een gedefinieer- 
den vorm bezit, hol wordt en onregelmatig van vorm. De theorie*) 
is in staat van dit feit rekenschap te geven. 
De maximale kristallisatiesnelheid bleek, onafhankelijk van de 
9 1. c. 
») Het is raij een aangename plicht Mej. A. M. Huffnagel nogmaals mijn 
dank te betuigen voor de moeite, die zij zich gegeven heeft, om deze grootheden 
te meten. 
*) 1. c. 
