311 
Wederom = Aè = 0 stellende, evenals vroeger Aèj, en voor 
— schriivende b' , zoo is dus 
dvjx 
1 / 
2 \dv Jt _v — b 
RT 4 |/a . A t/a 
^L{\^x)RT 2a 
(v—by ^ 
Thans voor hare waarde uit (1) substitueerend, zoo vinden wij : 
ydp'\ 
1 X (1 — x) 
RTv 
— 4a A 
~RT 
4a A 
)~ 2 Vr^b (2 
— x) RTv - 
-4x (1— a;) A= 
V — 5 
V (d — 5) 
{v—by ^ ^ 
voor j/a (zie ^ 10) a '^fv — b en voor Al/a eenvoudig' A schrijvend; 
derhalve ook ; 
1 
X (1 — x) {RTv — 4a A)'‘ 
■{l-\-x)Rrv{l-b')-\-4a^ 
2?) {v — by (2 — x) RTv — 4.r (1 — x) A 
Dit moet nu in het kritische punt = 0 zijn ; wij hebben al zoo : 
x{l-x) {RTv-AaLy = {{2-x)RTv- 4x{\-x) A‘] [(1 -\-x)Rrd) 1-5') -4a=], 
d.w.z., na eenige herleiding en deeling van beide leden door RTv. 
X (l-.^’) RTv -S X (1-^) a A = {2-x) {\-yx) RTv (1-5') - 4 {2~x) - 
-4^(1-^*) (1-5') A% 
en hieruit 
T RTcVc 
(2 — x) 
(1 — x) a L ^ (1 — ^’^) (1 — 5') A’ 
(2—^) (1+^) (1—5') — X (1— ^) 
waarvoor wij ook kunnen schrijven : 
i RTc Vc — nL -\- 
{a — (1 -j-a;) (1 — 5') A) ( (2 —x) a — x (1 — x) A) 
( 2 ) 
(2a) 
(2 — x) (l-|-.r) (1 — 5') — X (1 — x) 
Dit is dus reeds de uitdrukking voor R2\, uitgedrukt in Vi, b, 
etc. Ter controle diene dat bij A = 0 deze overgaat in 
4(2 — .f)a* 4(2 — .r)ac (vc— ^c)’ 
RTr 
Nvc N Vc 
onze vroegere uitdrukking (Arch. Teyler 1. c.), afgeleid voor het geval 
dat er geen verandering in de moleculaire attractie plaats vindt ten- 
gevolge der dissociatie der dubbelmoleculen. 
Is ook X = 1 (alle moleculen enkelvoudig), dan wordt 
2ac {vc — bcy 2 (r— 1)* ac 
^ Ic' 
RTr 
1 — 5'c vy 1 — 5'c r 
zooals wij eveneens vroeger hebben gevonden. (Zie o.a. ook K. A. v. W. 
9 Mei 1913, p. 1434, en 12 Febr. 1914, p. 795). De waarde van 
r=:vc.bc kan hierin natuurlijk eerst bepaald worden, wanneer 
