316 
3(1 + (ï> -2)) — 
(1— a)’ h"v 
= — -( 1 - 6 ') 
V 0 
2{\-o) 
1— T 1—6' 
T 1 
1 _t 1 — a 
{i-oy 
— éx-\-‘ 
^2-xr (1 - 6 ') 
77(1-^)^ 
Al/a .A V V 
btelt men verder = dan is — ^ derhalve v 
|/a a V — o V — b 
X (1 — b')= — - — — = ^ ^ en wordt ten slotte met — 
en 
ct cp (p{l -}- x) 
_|_2 1 2 
1 — 6 ' 
( 2 — o;)’ ( 1 — 6 ') 1 - 6 ' 
1 
( 2 —^)* 
CU ; 
(1 — To)’ 
3(1 + t9 (9-2)) + = 
I T 
ip[l + x) 
2 (l-r 9 ) 
T 9 1 
1 — T 1 
TQ 
(1_t9)’ — CU (9—1)’ 
- • (4) 
wanneer 1 — 9 door — ( 9 — 4 ) wordt vervangen, aangezien 9 altijd 
j> 1 is. In deze laatste vergelijking is nu 9 =(p(l + + (1 — 6 ') X 
X 
Vc — 6 , 
, direct in verband staande met r = Vc‘. bc, de hoofdonbekende ; 
d.w.z. zij drukt 9 (derhalve r — Vc‘.bc) uit in 6', 6" (of /3), x 
en den parameter cp = in verband staande met — daar 
l^\/a^-\-x L\/a is. Bij kwik is dus y = 
daar alsdan 
1 + 3.r 
A : Vj = 30 : 10 = 3 is. 
Bij kleine waarden van o; is t zeer gering; cp is alsdan in de 
buurt van 3, en cu in die van 1 ; 2 (1 — 6 '). 
Drukken wij nu ook nog de in § 11 gevonden waarden van RTc 
f clx'\ 
en zooeven aangenomen hulponbekenden uit, dan kan 
men in de eerste plaats voor ( 2 ) schrijven : 
4 (2— ijr) a’ (I + T9 (9 — 2)) 2 2 (uc — 6c)’ac 1 +T9 (9— 2) 
Vc {2—x) (l + .v) ( 1 — 6 ') 1 — t) ~ V\V V (1 — ^ ~V—T ’ 
RTr 
d. w. z. 
j^rr 2 2(r— l)’a, 1 +T 9 ( 9 — 2) 
R^c = — — • 77 — r,T7r 7 - X 
l-\-x (1 — 6')r’ bc 
1 — 1 
(5) 
h De waarde van x in het kritische punt zal door (c) bepaald zijn, en behalve 
van Tc en Vc ook van de energie- en entropiekonstanten (in G begrepen) afhangen. 
