347 
dere vergrooting der veldsterkte weer in vollen om vang voor. De 
continue afname en daarop volgende toename der inductie verloopt, 
vergeleken met de veldsterkte, veel langzamer dan op het discon- 
tinue gebied. Het beschreven verschijnsel is schematisch weergegeven 
door fig. 1, waarbij de kromme in de richting van de pijlen werd 
doorloopen. De detailstructuur van de discontinuïteiten in de inductie, 
als waargenomen met den galvanometer, is ongeveer als in fig. 2. 
Hieruit ziet men, dat, vóór een sprong in de B zich voordoet, ge- 
woonlijk de B even stilstaat om met een sprong op de normale 
waarde te komen. De kleinheid der sprongen en het niet voldoende 
gedempt zijn van den beschikbaren galvanometer maakten de waar- 
nemingen echter moeilijk. 
Door de solenoïde om de nikkelstalen staaf zoowel met den gal- 
vanometer als met den trioden-versterker te verbinden, konden de 
sterkere knallen geïdentificeerd worden met de grootere sprongen 
in den uitslag van den galvanometer. De zwakkere knallen konden 
evenwel galvanometrisch niet waargenomen worden. 
Ten slotte werd de orde van grootte van de bij nikkelstaal voor- 
komende discontinuïteiten in de inductie bepaald. 
Een tweede spoeltje (diameter 8.65 m.m., één laag van 50 win- 
dingen, 45 m.m. lang) werd daartoe in de eerste solenoïde geplaatst. 
Een stroomstoot van 40 milliampère door het tweede spoeltje was 
noodig om een sprong in den galvanometeruitslag te verkrijgen van 
dezelfde grootte-orde als die optraden bij het rnagnetiseeren van het 
nikkelstaal. De veldsterkte in het spoeltje bedroeg dus 
23 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIX. A®. 1920, 21. 
