351 
groofer aantal cumuli oöphori voor (zie tig. Ic en fig. 3). Vijf was 
het grootste aantal, dat ik vond. Maar naast de eicellen, die in een 
Fig. 1. 
a. Mergstreng. 
h. z.g. Eibalfollikel. 
c. z.g. Schlauchfollikel. 
werkelijken cumulus oöphorus liggen, vindt men soms nog rudimen- 
taire eicellen in de eiblaasjes. 
Nu zijn follikels met meer dan één eicel bij den mensch niet 
onbekend. Men geeft echter op, dat er maar hoogstens drie in zouden 
voorkomen. Bij sommige dieren is echter 
het voorkomen van eiblaasjes met talrijke 
eicellen veel minder zeldzaam, ja soms 
zelfs een normaal verschijnsel. Is dus 
het hier beschreven menschelijk ovarium 
reeds belangwekkend door het vrij groofe 
aantal eicellen, dat in de eiblaasjes voor- 
komen kan, bij nader onderzoek wordt 
het nog belangwekkender nl. indien men 
nagaat, hoe de abnormale eiblaasjes 
kunnen zijn ontstaan. 
De vroegere opvatting van de genese 
van het ovarium was in grove trekken 
de volgende: Van het kiemepitheel 
woekeren celstrengen het ovarium binnen (soms hebben ze meer 
het karakter van buizen of wiggen). Deze z.g.,, Strange” of ,,SchIauche” 
van Valentin-Pflüger bevatten de primordiaaleieren en de toekomstige 
Fig. 2. 
z.g. Eibalfollikel. 
