359 
Keibel en Mall kunnen eiblaasjes met rneei* dan één eicel oorzaak 
worden van tweeiingzwangerschap. Zoo is dus wel waarschijnlijk, 
dat een aantal eiblaasjes niet meer dan één eicel tot rijpheid en 
ovulatie komen. Maar, vraag ik me af, zouden dat niet eibal-follikels 
zijn? En dit nog te meer op grond van de volgende overweging. 
In een eierstok van een zuigeling van vier maanden, waarvan ik 
een serie van doorsneden kon onderzoeken, vond ik talrijke vrij 
groote eiblaasjes en slechts sporen van mergstrengen. Bij het kalf 
vindt men maar zeiden mergstrengen (Mac Leod), daarentegen vonden 
Heitz en Kappelli, dat juist bij het kalf kort na de geboorte en 
ook reeds korten tijd daarvoor, een groot aantal goed ontwikkelde 
eiblaasjes voorkomen. Dit bracht me op de gedachte of misschien 
deze, reeds bij de geboorte voorkomende, blaasjes niet uit de merg- 
strengen kunnen zijn ontstaan. Het bleek me later, dat die gedachte 
niet nieuw was. Reeds Schottlaendeh uit als zijn meening, dat de 
meeste eiblaasjes van zuigelingen eibal- of ,,Schlauch”-follikels zijn, 
d.w.z. follikels, die ik als eibal- en mergstreng-follikels beschreef. 
Nu heb ik reeds vermeld, dat Künge aanneemt, dat de genoemde 
eiblaasjes bij den mensch tot rijpheid zullen komen en dat ovulatie 
ook bij zuigelingen reeds optreedt. Daarentegen zagen Heitz en Kappeli 
nooit sporen van ovulatie in 200 ovaria van pasgeboren dieren, 
waarin ze echter heel veel groote eiblaasjes zagen. ') 
Het lijkt me dus verstandig voorloopig nog aan te nemen, dat de bij 
de geboorte voorkomende groote eiblaasjes niet tot ontwikkeling komen, 
maar te gronde gaan. Dan zouden dus volgens deze voorstelling de 
bij volwassenen nog voorkomende eiblaasjes met abnormaal aantal 
eicellen geen mergstrengfollikels, maar eibalfollikels moeten zijn. En 
deze zouden dan beteekenis hebben voor het ontstaan van meervou- 
dige zwangerschap. Nu moet er echter ook nog op ewezen worden, 
dat door verschillende schrijvers gesproken wordt van een ,,Hauptei” 
en van ,,Nebeneier” d.w.z. in een meercellig eiblaasje zou maar één 
eicel zich goed ontwikkelen en de andere zouden in reductie gaan. 
Daar in de door mij waargenomen atypische eiblaasjes vaak rudi- 
mentaire eicellen voorkwamen, kan de mogelijkheid niet uitgesloten 
worden, dat werkelijk door reductie van een aantal eicellen uit de 
atypische eiblaasjes tenslotte nog normale ontstaan. 
In het (aan een serie van doorsneden onderzochte) ovarium van een jonge 
bruinvisch (Phocaena communis) vond ik niets dan primairfollikeis. Duidelijke merg- 
strengen ontbraken en ook secundair-foliikels zag ik niet. Het is de vraag of 
1*^. hier misschien zwak ontwikkelde mergstrengen voorkomen, die niet aanleiding 
geven tot het ontstaan van eiblaasjes kort vóór of na de geboorte of 2®. de bij de 
geboorte gevormde eiblaasjes alle reeds in reductie zijn gegaan. Sporen van die 
reductie vond ik niet. 
