Scheikunde. — De Heer J. Bökskken doet, mede namens den Heer 
J. Coops, een mededeeling over: „De configuratie der wijn- 
steenzuren”. 
Sedert 1874, het jaar toen de klassieke brochure van Van ’t Hoff 
te Rotterdam het licht zag, is de contiguratie der wijnsteenzuren in 
hoofdzaak opgelost. 
Wij weten met zekerheid, dat de groepen H, OH en COOH zoo- 
danig aan elk der centrale koolstofatomen van het links- en het 
rechtsd raaiend zuur gebonden zijn, dat hun molekulen asymmetrisch 
van bouw zijn, terwijl de ligging dier groepen in het antiwijnsteen- 
zunr aanleiding geeft tot een symmetrisch molekuul. 
Overigens is van de oriënteering der groepen ten opzichte van 
elkander niets bekend; men kan echter de stelling opperen, dat, 
tengevolge van de draaibaarheid om de enkelvoudige bindingen de 
groepen onder bepaalde omstandigheden een evenwichtsstand zullen 
innemen, die dan de meest waarschijnlijke is en die beheerscht zal 
worden door de afstootende en aantrekkende werkingen, welke de 
verschillende onderdeelen van de molekulen onder die omstandig- 
heden op elkander uitoefenen. 
Nu weten wij van deze wisselwerkingen niets met zekerheid. 
Men kan steunende op de electronen-theorie vermoeden, dat gelijke 
groepen elkander zullen afstooten, maar men gaat zekerder, wan- 
neer men, onafhankelijk van deze hypothese, den stand der groepen 
ten opzichte van elkander kan vaststellen. 
Pogingen om tot een bevredigende oplossing van de configuratie 
te komen zijn tot nog toe bijna uitsluitend bij de cis-trans-isomeren 
met eenig succes bekroond. In deze molekulen worden de groepen 
tengevolge van een zekere mate van onwrikbaarheid in bepaalde 
standen vastgehouden, zoodat men, door de verschillende physische 
en chemische eigenschappen in aanmerking te nemen, somtijds de 
configuratie der isomeren heeft kunnen vaststellen. 
Chr. van Loon en een onzer ') hebben er echter onlangs op gewezen 
hoe beperkt onze kennis ook bij deze stoffen nog is. 
Alleen van het rnaleïnezuur en furnaarzuur en hunne analogen ’) 
kunnen wij zeggen, dat de stand der groepen bekend is. 
1) Versl. Kon. Ak. v. Wet. 27 5 (Mei 1918). 
®) En wellicht van eenige syn- en anti-oximmen. 
