869 
Aangezien de maleïnoide zuren onstabiel zijn tegenover de fuma- 
roide, ten minste bij gewone temperatuur, mogen wij daaruit aflei- 
den, dat de carboxjlgroepen, die aan aangrenzende koolstofatornen 
gebonden zijn, elkander afstooten. 
Naast deze zuren is van enkele cyclisclie di-carbonzuren de con- 
figuratie der cis- en transisomeren met eenige waarschijnlijkheid 
vastgesteld en ook daarbij bleek, dat de cis-isomeren labiel waren 
tegenover de trans-isomeren. 
Door een onzer is in de laatste jaren een methode uitgewerkt 
met welke wij niet alleen van onverzadigde en cyclische verbindingen 
maar ook van stoffen met open keten iets naders te weten komen 
over de oriënteering van de groepen ten opzichte van elkander. 
Uit het onderzoek van den invloed van het geleidingsvermogen van 
een aantal poly-hydroxy-verbindingen op dat van het boorzuur is 
gebleken, dat, wanneer de hydroxylgroepen zich in elkanders nabij- 
heid bevinden er complexe glycol-boorzuren ontstaan met een hoogeren 
zuurgraad dan de som der componenten zoude bedragen. 
Door toepassing dezer methode op een aantal verzadigde a-giycolen 
bleek, dat deze de aciditeit van het boorzuur niet verhoogden. Hunne 
hydroxyl-groepen kunnen derhalve niet gunstig voor de vorming van 
complexen gelegen zijn, waaruit men het besluit kan trekken, dat 
ook de hydroxylgroepen elkander afstooten. 
Door deze methode aan te wenden op de wijnsteenzuren en hunne 
afgeleiden zijn wij er in geslaagd, de ligging der verschillende groepen 
ten opzichte van elkander nader vast te stellen, welke ligging in 
overeenstemming werd bevonden met de eigenschappen dezer ver- 
bindingen. 
I. De invloed van het boorzuur op het geleidingsvermogen 
der wijnsteenzuren. 
Er zij eerst aan herinnerd, dat de «-hydroxyzuren een zeer sterke 
verhooging van hun geleidingsvermogen ondervinden, het was dus te 
verwachten, dat dit ook het geval zou zijn met de wijnsteenzuren. 
Inderdaad is deze invloed hier zeer sterk en — wat met het oog 
op het probleem der onderlinge oriënteering belangrijk is — deze 
is bij de actieve zuren aanzienlijke!’ dan bij het inactieve (zie over- 
zicht volg. pag.). 
Aangezien de oxyzuur-helften in het antiwijnsteenzuur en in de 
actieve zuren volkomen gelijk zijn en het boorzuur hierop zijn in- 
vloed laat gelden, kan het verschil niet verklaard worden uil een 
