371 
Uit het resultaat onzer metingen mag men besluiten, dat deze 
meerdere accumulatie inderdaad bestaat en dat men derhalve raag 
aannemen, dat de onderlinge afstooting der carboxjlgroepen in de 
wijnsteenzuren sterker is dan die der hydroxjlgroepen. 
II. De invloed van het hoorziiur op het geleidingsvermogen van 
de esters en van de amiden der wijnsteenzuren. 
Bij de esters en amiden hebben wij met andere omstandigheden 
te doen. Hier is door het vaslleggen der zure hydroxjlgroepen hun 
invloed op het geleidingsvermogen van het boorzuur opgeheven, (wij 
hebben daarom ook dé appelzure aethy lester en het malamide 
onderzocht) en kan een positieve werking alleen veroorzaakt worden 
door een gunstigen stand der beide alkohoiische hydroxylgroepen ten 
opzichte van elkander. 
Hoe is deze te verwachten? 
Wanneer aangenomen wordt, dat de gesubstitueerde carboxyl- 
groepen elkander afstooten en dit wederom krachtiger doen dan de 
OH-groepen, dan zullen de alkohoiische hydroxylgroepen in de actieve 
wijnsteenzure esters en amiden wel niet zeer gunstig gelegen zijn, 
maar toch gunstiger dan in de esters en amiden van het antiwijn- 
steenzuur (zie figuur 1, waarbij de boorzuur-bogen weggedacht 
worden en de COOH-groepen worden vervangen door COOR, resp. 
CONH, enz.). 
Het resultaat onzer metingen is nu als volgt: 
Stof. 
V. 
A 
Stof. 
V. 
A 
rf-Wijnst.zure methylesters 
5 
+ 10.0 
Anti-wijnst.zure methylester 
5 
- 1.8 
d „ aethylester 
5 
+ 8.7 
„ aethylester 
5 
- 5.9 
rf.tartramide 
5 
+ 108 
flt-Anti-tartramide 
5 
+ 37.9 
rf-aethyltartramide 
5 
+ 93.8 
a?-aethyl-anti „ 
5 
+ 54.4 
fi?-appelzure aethylester en het malamide verlaagden de geleidbaarheid van het 
boorzuur. 
Uit bovenstaand overzicht blijkt, dat wij bij de esters van het 
actieve zuur een geringen positieven invloed hebben waargenomen 
tegen een negatieven bij die van het antiwijnsteenzuur. Bij de 
amiden werd voor beide soorten van verbindingen een vermeerdering 
