374 
Daar voor het barnsteenznur gevonden is 6.5 X 10 ^ zien wij, 
dat het zekei' geen maleïnoide configni-atie kan hebben. 
3. Er zijn tal van onderzoekingen gedaan over de ringspanning, 
waarbij men o. a. door bepaling van de hydratatie snelheid van 
cyclische znuranhydriden gegevens voor die spanning heeft verzameld. 
Tengevolge van hetgeen gevonden is over de onderlinge afstooting 
van gelijke groepen is er reden om aan te nemen, dat door deze 
neiging een gemakkelijker opening van zoodanige ringen is te ver- 
wachten. Bij de beoordeeling van de uitkomsten is derhalve met 
deze afstootende werking i-ekening te houden. 
Terwijl wij op de eigenaardigheid van de inactieve amiden nader 
terug komen, kunnen wij nu wel zeggen, dat deze onderzoeking 
een bevestiging heeft gegeven van een vrij algemeen aanvaarden 
regel, maar waaraan bijna alle experimenteele ondergrond ontbrak, 
dat nl. de carboxylgroepen, aan aangrenzende koolstofatomen gebon- 
den, elkander afstooten. 
Daar wij door de boorzuur-methode geconstateerd hebben, dat 
ook de OH-groepen, wanneer zij analoog gebonden zijn, elkander 
afstooten, mogen wij beginnen te spreken van een wet. 
Hier in het wijnsteenzuur en zijn esters waar zoowel COOH- als 
OH-groepen voorkomen, bleek daarenboven dat de afstooting der 
carboxylgroepen van meer beteekenis moet zijn dan van de OH-groepen. 
De oorzaak van deze onderlinge afstooting verdient nu nadere 
overweging. 
Men kan aan de bindingen tusschen de atomen het beeld geven 
van wentelende electriciteits-hoeveelheden. Hebben wij nu met vol- 
komen gelijke groepen te maken aan aangrenzende atomen, dan ligt 
het voor de hand, dat aantal, snelheid en richting dezer electronen 
gelijk zullen zijn en dat deze groepen zich dus van elkander zullen 
verwijderen. Is nu de electronen-dichtheid van een paar gelijke 
groepen grooter dan van een paar andere, dan zullen de eerste 
elkander krachtiger afstooten dan de andere. 
Deze voorstelling, hoe vaag zij ook zij, voldoet voorloopig voor 
de wijnsteenzuren en hare esters. Zij voert echter tot de consequentie, 
dat ook verschillende groepen elkander zullen afstooten. 
Het schijnbaar vreemde gedrag van de amiden van het antiwijn- 
steenzuur, dat zij nl. een positieven invloed uitoefenen op het boor- 
zuur kan nu uit deze veel algemeenere opvatting van de onderlinge 
werking der groepen worden verklaard. 
Wij komen daar in een volgende mededeeling op terug. 
Delft — Rotterdam, September 1920. 
