379 
stand wordt gebracht. De centra voor deze reflexen liggen, evenals 
die der andere ,,Stellreflexe” in de middenhersenen. 
Onderzoeking der labyrinthaire ,,Stellreflexe” bij konijnen na 
eenzijdige labyrinthexstirpatie, heeft aangetoond, dat de labyrinthaire 
,,Stellreflexe” zich zoodanig op de juist beschreven en als utriculus- 
reactie beschouwde halsdraaiing superponeeren, dat daardoor getracht 
wordt den kop in de ruimte steeds in die zijligging te brengen, 
waarbij het intacte labyrinlh zich boven bevindt. Bij dezen stand 
heeft de van het intacte labyrinth uitgaande ,,Stellreflex” zijn minimum. 
Wanneer daarentegen het intacte labyririth zich beneden bevindt, 
heeft de ,,Stellreflex” zijn maximum. 
Wanneer men den kop in een willekeurigen stand in de ruimte 
brengt, komt het dier pas tot rust, wanneer het zijnen kop zooveel 
mogelijk in zoodanigen stand gebracht heeft, dat de ,,Stellreflex” van 
het intacte labyrinth uitgaande zoo gering mogelijk is. Volkomen 
rust treedt op, wanneer zooals boven gezegd het intacte labyrinth 
zich boven bevindt. Onderzoekt men dan aan het model welken stand 
hierbij de otolithen hebben, dan blijkt, dat dit ’t geval is, wanneer 
de sacculusotolith horizontaal slaat en op het zintuigepitheel drukt. 
De grootste onrust wordt daarentegen waargenomen, wanneer men 
den kop in dusdanigen stand brengt, dat de intacte sacculusotolith 
aan het zintuigepitheel hangt. 
Bij de ,,Labyrinthstellreflexe” na eenzijdige labyrinthexstirpatie 
laat zich dus met zekerheid bewijzen, dat het maximum van prik- 
keling van den otolith uitgaat, wanneer deze hangt en het minimum, 
wanneer deze drukt. 
De ,,Labyrinthstellreflexe” op den kop, door welke de kop bij 
het intact zijn van beide labyrinthen uit asymmetrische standen 
steeds in den symmetrischen stand wordt teruggebracht, worden ver- 
klaard door de samenwerking der prikkels vanuit de beide labyrint hen. 
De kop komt in een dusdanigen stand tot rust, dat de prikkels van- 
uit beide sacculi even sterk zijn. 
Uit het bovenstaande blijkt, dat de maximumstanden van het 
rechter en het linker labyrinth voor de boven beschreven ,,Laby- 
rinthstellreflexe” ongeveer 180° verschillen. Hieruit volgt reeds, dat 
het sacculusreflexen en geen utriculusreflexen zijn kunnen, daar de 
utriculusütolithen ongeveer in een horizontaalvlak liggen, terwijl de 
sacculusotolithen een hoek van 120° — 140° — 150° met elkaar vormen. 
Behalve de zoo juist beschreven ,,Sacculusstellreflexe” door welke 
de kop uit asymmetrische standen in eenen symmetrischen stand 
gebracht wordt, moeten ook nog andere labyrinthaire ,,Stellreflexe” 
aangenomen worden, daar de kop niet alleen in eenen willekeurigen, 
25 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIX. A®. 1920/21. 
