382 
de ntriculi uit. Eene utriciilusaiacula staat met de spieren van 
beide extremiteiten, daarentegen slechts met de hals- (en romp-) 
spieren van eene lichaamshelft in verbinding. 
2. De ,,Labyrinthstellreflexe” zijn saccnlusreflexen. Of ook de 
ntriculi hierbij nog eene rol spelen is niet zeker. 
3. Compensatorische oogstanden : 
a. De vertikale afwijkingen zijn sacculusreflexen ; het hoofdgedeelte 
van de sacculusmacula is hiervoor verantwoordelijk te stellen. Eéne 
saccnlusmacula staat met den rectns sup. van de zelfde en met den 
rectus inf. van de gekruiste zijde in verbinding. 
b. De raddraaiingen worden waarschijnlijk in de, van eene afzon- 
derlijke innervatie voorziene, sacculushoeken opgewekt. 
Van de maculae gaan voortdurende prikkels uit, welke zoolang 
niet veranderen, als de otolithen hun stand ten opzichte van het 
horizontale vlak niet veranderen. Wanneer de otolith horizontaal 
staat worden de sterkste resp. de zwakste prikkels opgewekt. Voor 
de sacculusotolithen is ten opzichte van de ,,Labyrinthste]lreflexe” 
en van de vertikale afwijkingen bij de compensatorische oogstanden 
te bewijzen, dat het maximum der prikkeling bij hangenden 
otolith optreedt. Ook voor de utriculusotolithen geldt waarschijnlijk 
hetzelfde. 
Bij de sacculushoeken zijn de verhoudingen daarentegen waar- 
schijnlijk ingewikkelder en ontstaan de prikkels zoowel bij hangenden 
als bij drukkenden otolith. 
Voorloopig geldt het bovenstaande nog uitsluitend voor konijnen. 
B. Over de geïsoleerde uitschakeling der otolithen hij caviae. 
Zooals uit deze en voegere mededeelingen blijkt, kan men de 
verschillende labjrinthreflexen in de volgende groepen indeelen: 
a. Reflexen op beweging. 
1. Draaireacties en -nareacties op den kop en op de oogen. 
2. Reacties op progressiebe wegingen. 
b. Tonische labyrinthreflexen. 
1. Tonische reflexen op de lichaamsspieren. 
2. ,,Laby rinthstellretlexe”. 
3. Compensatorische oogstanden. 
Wat de draaireacties en -nareacties betreft, deze zijn reeds lang 
bekend en worden wel met recht door alle onderzoekers als boog- 
gangsreflexen beschouwd. 
Zooeven weid aangetoond, dat de verschillende tonische laby rinth- 
reflexen waarschijnlijk otolithenreflexen zijn en dat voor de verschillende 
