383 
tonische reflexen ook verschillende otolithen verantwoordelijk gesteld 
kunnen worden. 
De reacties op progressiebewegingen waren tot nu toe experimenteel zeer weinig 
onderzocht. Het gelukte echter voor verschillende diergroepen bepaalde, van de 
labyrinthen afhankelijke reacties, op progressiebewegingen aan te toonen. Daar 
onderstaande onderzoekingen bij caviae verricht zijn, mogen hier de bij deze dieren 
gevonden reacties in het kort worden medegedeeld. 
Liftreacties : 
Het dier zit in normale houding op een horizontaal gehouden plank. Beweegt 
men nu de plank verticaal naar boven, zoo worden bij het begin der beweging de 
voorpooten sterk gebogen en de kop gaat naar beneden. 
Na het ophouden van de beweging worden daarentegen de voorpooten sterk 
gestrekt het voorste gedeelte van het lichaam wordt opgeheven en dikwijls ook de 
kop dorsaalwaarts gebogen. Bij sterke reacties doen ook de achterpooten mede en 
staat het dier tenslotte op zijn vier uitgestrekte pooteu. De omgekeerde reactie vindt 
men bij eene liftbeweging naar beneden. Dan worden bij het begin der beweging 
de extremiteiten, vooral de voorpooten gestrekt en het voorste gedeelte van het 
lichaam opgeheven. Na het einde der beweging worden de voorpooten gebogen en 
de kop en het voorste gedeelte van het lichaam bewegen zich naar de plank toe. 
Spierirülen. 
Men houdt het dier verticaal in de lucht met den kop naar boven, de linkerhand 
met duim en pink om den huik, den wijsvinger en derden vinger als steun voor de 
voorpootjes, de achterpooten door de handpalm gesteund terwijl duim en wijsvinger 
van de rechterhand op nek en schouders van het dier liggen. De kop is in normalen 
stand. Men wacht nu tot het dier volkomen tot rust is gekomen en men met de 
vingers van de rechterhand geen spiertrillen meer voelt in de schouder- en hals- 
spieren. Wordt nu het dier verticaal (naar boven en beneden), of horizontaal (ven- 
traalwaarts, dorsaalwaarts, naar rechts en naar links) bewogen, dan voelt men bij 
deze progressiebewegingen met de rechterhand een duidelijk spiertrillen. Bij nauw 
keurig onderzoek blijkt ook hier, dat het trillen bij het begin en bij het einde der 
beweging optreedt. 
Het spreiden der teenen. 
Men neemt de cavia verticaal in de lucht, de rechterhand onder de oksels met 
de handpalm naar den rug van het dier gekeerd. De teenen der achterpooten worden 
door voorzichtig strijken tegen elkaar gelegd Beweegt men nu het dier slechts 
zeer weinig naar beneden, dan gaan direct de teenen der achterpooten uit elkaar. 
De reactie is niet hij alle, maar wel bij de meeste dieren aan te toonen en treedt 
bij het begin der beweging op. Beweegt men het dier op dezelfde wijze verticaal 
naar boven, dan worden eveneens de teenen gespreid, soms treedt deze beweging 
in het begin soms aan het einde der beweging op. 
Alle deze reacties op progressiebewegingen zijn van de labyrinthen afhankelijk, 
zij zijn verdwenen na dubbelzijdige labyrinthexstirpatie. Op détails kan hier niet 
worden ingegaan evenmin op de voorzorgen, welke bij het onderzoek moeten worden 
in acht genomen. Deze zullen later uitvoerig worden medegedeeld, waarbij dan 
tevens nog enkele andere labyrinthaire reacties op progressiebewegingen zullen 
worden beschreven. 
Zooals boven reeds medegedeeld werd, meenden Mach en Breüer 
