398 
zooals gebruikelijk is, de abcis niet met de intensiteit i zelf, maar 
met log i evenredig genomen werd. Dit leverde de kromme AB 
(fig. 2), waarin de intensiteit van de beschouwde lijn in het onver- 
zwakte spectrum willekeurig' 100 gesteld is, zoodat de intensiteiten 
der overige vijf punten de op pag. 397 genoemde waarden hebben. 
Indien we nu voor een andere (zwakkere) lijn de intensiteit in het 
onverzwakte spectrum weer 100 stellen, krijgen we voor deze lijn 
de kromme CD. De intensiteit van de onverzwakte lijn is echter 
niet 100, doch kleiner, en de vei'zwakte intensiteiten zijn ook alle 
in dezelfde verhouding kleiner. Elk der punten van CD moet dus, 
onder behoud van de waarde der zwarting, verplaatst worden naar 
punten, waar de intensiteit in een bepaalde verhouding kleiner is. 
Daar de abcis log i voorstelt, beteekeiit dit een verschuiving van de 
punten van CD over eenzelfde bedrag naar links. Het bedrag dezer 
verschuiving is a priori niet bekend, maar moet zoo gekozen worden, 
dat de punten van CD na de verplaatsing naar CD' zoo goed 
mogelijk tusschen die van AB komen te liggen. Dit proces kan voor 
nog zwakkere lijnen herhaald worden en op deze wijze kan men 
een zwartingskromme construeeren die van de kleinste tot de grootste 
der voorkomende intensiteiten reikt, en door vele punten is vastgelegd, 
terwijl toch slechts zes spectra met bekende intensiteitsverhouding 
zijn opgenomen. 
Met behulp van deze zwartingskromme is de intensiteit in een 
willekeurig punt van een andei’, op dezelfde plaat opgenomen, spectrum 
te vinden. 
3. Plaatsbepaling . Om de plaats te bepalen is onder elk spectrum, 
behalve onder die, welke dienden ter bepaling van de zwartings- 
kromme, een vergelijkingsspectrum opgenomen. Deze vergelijkings- 
specti'a werden gephotographeerd bij denzelfden stand van het échelon, 
zoodat een bepaalde lijn van deze spectra een vaste plaats in het 
beeldvlak van het échelon aangeeft. 
De plaats van een bepaalde lijn werd gemeten door met een com- 
parateur van Zeiss den afstand xan deze lijn tot een vaste lijn van 
het vei'gelijkingsspectrum te bepalen. Het is voldoende dezen afstand 
voor één lijn van het spectrum met den comparateur te meten en 
de plaats van de andere lijnen te bepalen uit hun ouderlingen 
afstand. Deze vindt men uit de geregistreerde krommen der spectra, 
als men eenmaal bepaald heeft, wat de verhouding der afstanden 
b Onder plaats en intensiteit van een lijn is hier en elders plaats en intensiteit 
van het maximaal gezwarte deel van de lijn verstaan. De op pag. 395 genoemde 
fout speelt dus een rol. 
