402 
De doorlaatbaarheid van den celwand voor een of andere verbinding, 
resp. de narcotisclie werking van deze verbinding op de cel zou nu 
beheerscht worden door den verdeelingscoëfficient ,,plasraahuidvet- 
stof’-water dezer verbinding; daar deze verdeelingscoëfficient door 
het experiment niet (in ieder geval niet mot eenige zekerheid) kan 
worden bepaald ’) (z.o.)i wordt steeds in plaats hiervan van den ver- 
deelingscoëfficient olijfolie-tuater gebruik gemaakt, waai'bij dan aange- 
nomen wordt, dat tnsschen deze beide verdeeiingscoëfficienten voor 
verschillende stoffen een volkomen parallel isme — om niet te zeggen : 
proportionaliteit — bestaat. 
Ook Hans H. Meyer, *) welke terzelfdertijd geheel onafhankelijk 
van Overton tot eenzelfde theorie der narcose kwam, legde aan zijn 
beschouwingen den verdeelingscoëfficient olijfolie-water der onderzochte 
verbindingen ten grondslag. 
2. Voor een drietal organische zuren (benzoëzuur, salicylzuur en 
kaneelzuur) hebben wij nu de oplostiaaiheid bij 25°. 0 C. in een 
aantal zeer zorgvuldig geraffineerde vette oliën bepaald. De resul- 
taten dezer bepalingen — waai'omtrent in het Centralbl. f. Bakterio- 
logie nadere raededeelingen zullen verschijnen — zijn vereenigd in 
de onderstaande tabel ; 
TABEL I. 
Oplosbaarheid in grammen per 100 gram olie. 
Olijfolie. 
Katoenolie. 
Arachisolie I. 
Arachisolie II. 
kaneelzuur 
1.29 
1.44 
1.62 
1.42 
salicylzuur 
2.43 
2.55 
2.82 
2.39 
benzoëzuur 
3.96 
4.22 
4.78 
3.98 
Cocosolie. 
Lijnolie. 
Ricinusolie. 
kaneelzuur 
1.77 
1.66 
7.52 
salicylzuur 
3.18 
3.42 
14.81 
benzoëzuur 
4.98 
4.27 
14.70 
Deze cijfers geven aanleiding tot een aantal opmerkingen en 
conclusies : 
1) Vgl. Overton: Studiën über die Narkose (Jena 1901) pag. 54, 69. 
Archiv. f. exper. Patliol. und Pharmacologie 42 , 109 (]899j; 46, 338(1901) 
— Baum: ibid. 42 , 119 (1899). 
