403 
a. In de eerste plaats moet ons wel frappeeren, dat het oplossend 
vermogen van twee monsters zuivere arachisolie voor deze zuren 
zoo sterk uiteenloopend bleek. Het verschil bedraagt td.: 
voor kaneelzuur ± 14 “/o ) 
voor salicylzuur ' ± 18 ,, > in dezelfde richting ’j. 
voor benzoëzuur i 20 ,, ) 
Ditzelfde blijkt bij vergelijking van enkele onzer gegevens met 
door Waterman®) gepubliceei’dê, al moet hier ook direct bijgevoegd 
worden dat deze de oplosbaarheid op een andere en minder nauw- 
keurige methode bepaalde dan wij. Deze vond nl. voor de oplos- 
baarheid in olijfolie bij 25° : 
van salicylzuur 2.59 gr. per JOO gr. olie (dus 6.6“/, meer dan wij) 
van benzoëzuur 4.33 gr. per 100 gr. olie (dus 9.9“/(, meer dan wij). 
Hieruit volgt onweerlegbaar, dal de oplosbaarheid van een of ander 
zuur in een bepaalde olie geenszins een constante is, maar dat zij 
varieert met de onvermijdelijke schommelingen in de samenstelling 
dezer vette olie. Ongetwijfeld laat zich ditzelfde ook voor andere 
stoffen dan organische zuren bewijzen ; wij hebben deze laatste 
slechts gekozen, omdat zij gemakkelijk en nauwkeurig langs titri- 
metrischen weg kwantitatief te bepalen zijn. 
b. Van de zes onderzochte oliën komen olijfolie, katoenolie, 
arachisolie en cocosolie in hun chemische samenstelling in zooverre 
overeen, dat zij alle in hoofdzaak bestaan uit glyceriden van ver- 
schillende zuren der vetzuur-reeks, benevens van oliezuur en van 
linolzuur. De verschillen zitteti hier hoofdzakelijk in de verschillende 
verhoudingen, waarin deze zuren in de glyceriden voorkomen; zoo 
bevat cocosolie b.v. veel trilaurine en trimyristine, daarentegen slechts 
weinig glyceriden der onverzadigde zuren (het joodgetal is dan ook 
zeer laag), olijfolie juist weer zeer aanzienlijke hoeveelheden van 
deze laatste (tengevolge waarvan het joodgetal veel hooger is) enz. 
Naar nu uit tabel I blijkt, treffen wij ook bij deze overeenkomende 
oliën een zeer verschillend oplossend vermogen voor de onderzochte 
zuren aan. Het verschil tusschen de hoogste en de laagste der ge- 
vonden oplosbaarheden is nl.: 
bij kaneelzuur ± 37 "/„ 
bij salicylzuur ± 33 “/(, 
bij benzoëzuur ± 26 “/^ 
b Zie de uitvoerige mededeeling in het Gentralbl. f. Bakteriologie. 
*) Hier en in het vervolg is bedoeld: % van het laagste bedrag. 
*) Proefschrift Delft (1913) pag. 79 e.v. ; Gentralbl. f. Bakteriologie 42 , 639 
(1914:) enz. 
