453 
verwant is. Dat de clieliceren der Merostomata en Arachnida aan 
het zelfde lichaamssegment liggen is niet twijfelachtig. Het segment 
volgt op acron en praecheli.cerensegment en verschillende overeen- 
stemmingen in bijzonderheden spreken vooi' deze homologie. Zoo 
treedt het chelicerensegment in de ontogenese later op dan de vijf 
volgende ledematen dragende segmenten van den cephalothorax en 
wel snoert het zich dan van het voorste gedeelte van het lichaam 
af. Verder ligt het chelicerensegment eerst postoraal en verschuift 
'eerst in den loop der ontwikkeling naar voren tot eene praeorale 
ligging bereikt is. Een zelfde verschuiving vertoont het bijbehoorende 
chelicerenganglion. 
Typisch voor de Arachniden is het, dat de verdere ledematen van 
den cephalothorax, 5 paar, geen eigenlijke monddeelen vormen, maar 
als lange, meerleedige looppooten, of, zooals in het bijzonder met 
het voorste dezer pooten, de pedipalpen, het geval is, als tastorganen, 
ontwikkeld zijn. Daarnaast slechts zijn de voorste dezer ledematen 
ook als monddeelen werkzaam, doordat als kauwplaten dienende 
uitsteekende gedeelten der coxae bij het verwerken van het voedsel 
medewerken. Mandibels en maxillen ontbreken bij de Arachniden. 
Bij de Merostomata vinden wij een geheel gelijken toestand; wel is 
waar zijn hier aan de coxae van alle vijf pootenparen kauwplaten 
ontwikkeld, maar voor het overige wordt de vorm dezer ledematen 
door deze aanpassing niet beïnvloed (Fig. 2, 3, K.Pl). In bijzonder- 
heden is de geledijig der pooten eenigszins verschillend, maar een 
nauwkeurig onderzoek toont hier toch ook veel overeenstemming 
aan. Bij den in zee levenden (fossielen) scorpioen Palaeophonus 
nadert de vorm der pooten dien der Merostomata. 
Op de goedontwikkelde segmenten van den cephalothorax volgt 
het rudimentaire praegenitaalsegment. Bij verschillende Arachniden 
is dit segment ook bij het volwassen dier nog duidelijk als voorste 
abdominale segment afgegrensd. Bij de volwassen Scorpioniden en 
Merostomata heeft het door vergroeiing met den cephalotorax zijn 
zelfstandigheid verloren. 
Ook in de segmenteering van het abdomen bestaat tusschen de 
Scorpioniden en de priniitive Merostomata, de Gigantostraca, volkomen 
overeenstemming. Het abdomen bestaat uit 12 segmenten en het 
postanale telson (de giflstekel der scorpioenenj. De differentieering 
in een uit 7 segmenten bestaand praeabdomen met gescheiden 
tergielen en sternieten, en een uit 5 segmenten bestaand postabdomen, 
waarvati de segmenten door een gesloten, uit een stuk bestaanden 
skeletring omgeven worden, is scorpioeiien en Gigantostraca gemeen. 
Het telson eindelijk is bij den Gigantostrake jÊMó'arcm' i-cörpzonw van 
