470 
iii den vorm, zouals die bij liel nog ie [uibliceereii üJidei‘z,uek \'aii 
deii Heer van Ditmarsch voor liet onderzoek van het nilvlokken 
van colloïden dienl. Voor de bijzonderheden van het onderzoek 
verwijzen wij naar de |)nblicatie van de resultaten van den Heer 
VAN Ditmarsch. Voor ons doel is het voldoende hel \olgende op Ie 
merken. 
De uitslag van den galvanometer, die door verandering van de 
troebelheid in een der bakjes veroorzaakt wordt, wordt photogra- 
phiscli geregisti'eerd. b De door Moi,c beschi-even compensatieschake- 
laar '■*) is dus weggelaten. Dit de geregistreerde kromme kan men 
de \erandering der troebelheid met den tijd atlezen. 
Het gebi'uik van den extinctiemeter \’au Mot.i. ter bepaling van 
het gehalte eener zil veroplossing ") berust op het feit dat deze troebel 
wordt, iiidien men er eene bepaalde hoeveelheid natriumchloride- 
oplossing van gege\en sterkte bijvoegt. Het proces, dat dan plaats 
heeft, bestaat uit twee deeleu. Vooreerst vereenigen zich de zih'er- en 
natriumionen lot molekulen zil vercdiloride, hetgeen zeer snel geschiedt, 
en vei volgens gaat de moleculair disperse oplossing, die met een lijn 
verdeeld sol te vergelijken is, langzaam intvlokken en wordt dien- 
tengevolge troebel. Na geriiimen tijd wordt de troebelheid (‘onstani. 
Vandaar dat eene methode, die voor de studie van het uilvlok- 
kingsproces is uitgewerkt, ook voor dit, onderzoek goede diensten 
kan bewijzen. 
Voor \loeistotfen met gelijk ziH'eigehalle is deze troebelheid 
alleen \'an den tijd afhankelijk. Daan wij echter uit van vloeistoffen 
met verschillend zilvergehalte, dau blijkt int den vorm der geregi- 
streerde kromme, dat deze troebelheid in sterke mate afhankelijk is 
van de zilverconcentratie. Wij hebben hier dus een scherp middel 
om van een zilveroplossing hel gehalte te bepalen. Deze methode is 
nu toegepast op de volgende wijze: 
De geregistreerde uitslag x an den galv anometer wordt uitgezet als 
functie van den tijd en hel in tien minuten “) beschreven oppervlak 
— uil vlokkingsoppervlak genoemd — woi'dt berekend. Dit wordt 
gedaan voor verschillende Oplossingen van bekend zilvergehalte. 
Zetten wij nu de berekende opj)ervlakten uit tegen de resp. zilver- 
’) De fout ten gevolge van de veranderingen in de afmetingen van het 
registratiepapier, die na het ontwikkelen enz. kunnen optreden, blijkt kleiner 
te zijn dan 1 %. 
Deze verslagen Dl. 28, 1920, p. 1002—1003. 
‘) In ons onderzoek is dit steeds eene zilvernitraat oplossing. 
h Na 10 min. is over 't algemeen de uitslag van den galvanometer reeds 
dicht bij zijn maximum gekomen. 
