472 
uitvlokkingsoppervlak in cm^^is als ordinaat uitgezet tegen het aantal 
m.g. AgNOj in 14 cm® oplossing, als abscis; I dient bij de bepaling 
van de hoeveelheid zilver bij platen van 15 cm®, II bij die van 
65 cm®. Zooals moet, ligt I wegens den geringeren invloed der 
gelatine hooger dan 11. Dat men bij nul zilver voor het uitvlokkings- 
oppervlak nog een kleine waai’de \'indt (zie tig. 4, stuk AB 8 >< 
vergroot), is een gevolg van de troebeling door de kleine stofjes, 
die men opvvoelt door het roeren na het toevoegen van het natrinm- 
chloride. De methode is gebruikt voor zilveroplossing met een gehalte 
aan zilver van 0.5 X 10~^ tot 156 X 10~^ gram per Liter; de ge- 
voeligheid der methode om sporen zilver aan te toonen strekt zich 
echter veel verder uit dan 0.5 X 10"^ gram Ag per Liter. 
De gemiddelde fout bij de zilverbepalingen bedraagt S”/',,. 
Bij de metingen moet men verder nog op het volgende letten. 
1“. Experimenteel blijkt dat het uitvlokkingsoppervlak grooter 
wordt door ultraviolette stralen. Om deze complicatie te vermijden, 
is in den lichtweg naar de te meten vloeistof een bakje met chinine- 
bisulphaat geplaatst. 
2®. Het uitvlokkingsoppervlak is sterk afhankelijk van de concen- 
tratie van het zuur. Daarom is steeds dezelfde zuurconcentratie 
gebruikt. 
