474 
De oiigegeveii kon-eldooi-siiede is liet gemiddelde van 40 waar- 
nemingen ‘). 
Bij de kleinste zwartingen van de met kydrockinon ontwikkelde 
platen N". J, 2 en 3 kan men de korrel niet meer meten omdat 
zij zoo klein is, <lat men in de microscoop niets meer ziet dan een 
zwak grijze tint. Bij plaat 4 is de korrel nog gemeten, maar is zij 
toch reeds onscherp. Van de platen 5, 6 en 7 kan de korrelgrootte 
goed worden gemeten. Voor plaat 8 was het resultaat — gevonden 
werd voor de doorsnede 0.49 p -- wegens de groote zwarting min 
of meei- onzeker. Daarom hebben wij de meting overgedaan, nadat 
de koi-rels der plaat mechanisch in dunnere lagen zijn niteengedinkt. 
Voor de korreldoorsnede vinden wij na deze bewerking 0.48® p. 
Hel uit elkaar nikken schijnt dus bij de met hydrochinon ontwik- 
kelde platen de doorsnede niet te veranderen. 
Van de sterk gezwarte platen 9 ei; 10 is oji gelijke wijze de 
korrelgi'ootte bepaald. 
In tig. 5 zijn de gemeten korreldoorsneden der platen 4 — 10 uit- 
gezet tegen de in § 2 gevonden zilverhoeveelheid in m.g. per 100 
c.m’* en tegen de in ^ 1 gemeten zwarting voor ultrarood. Voor de 
zilverhoeveelheid dient de linker verticale lijn, voor de zwarting de 
rechter verticale lijn als ordinaten-as. 
Ontleent men aan tabel 1 (zie einde dezer mededeeiing) van platen 
') Van deze 40 waarnemingen werden er steeds 20 door Dr. H. C. Burger 
en 20 door mij gedaan. De gemiddelde afwijking tusschen beide waarnemings- 
reeksen bedroeg 5 %. 
