534 
In deze waarden voor het logaritljtnisch tekort zijn de volgende 
karaktertrekken op te merken : 
a. Het verschil tnsschen de sterk en de weinig verduisterde ge- 
bieden is bij de heldere D. M. -sterren tot 6,5 niet, bij die tot de 
8ste gi'ootte nauwelijks merkbaar; eerst bij die tot de onderschei- 
den zich G en H duidelijk van de andere. Door de toevallige 
onzekerheid der getallen treedt het verschil tnsschen de meer of 
minder verduistei'de gebieden A~ F niet duidelijk te voorschijn. 
h. Het tekort is voor de sterren tot 15,9 ongeveer even groot als 
voor die tot 9,4. Dit stemt overeen met wat ook Dyson en Melottb 
vonden. 
c. De Parijsche uitkomsten voor de \ elden E en F wijzen er op, 
dat het tekort voor de tnsschen gelegen grenshelderheden grooter is. 
Nemen wij eerst de velden E en F, waar de gegevens het vol- 
ledigst zijn, dan blijkt dat hun middelwaarden (— 0,28, — 0,35, 
— 0,34, — 0,59, — - 0,40 voor de 5 grootten), die op de figuur door 
open cirkeltjes zijn voorgesteld, vrij goed voldoen aan een kromme 
lijn (in de figuur gestippeld), die aan = 5,5, e = 1,5 beantwoordt. 
De waarden van tusschen 4 en 6 met een absorbtie e 2 geven 
een maximum voor het logarithmisch tekort voor m2=12 èil3, dus 
zal men in dit geval vinden, dat het tekort aan sterren voor de 
grootten tusschen de 9'^'*-' en de ongeveer even groot is. 
Dit wordt echter tegengesproken door de uitkomsten van de 
,,Seiected Areas”. Deze konden niet met de vorige vereenigd worden, 
omdat zij afzonderlijke kleine gebieden omvatten. 
Uit de tellingen volgt; 
Area 47 - 
opp. 
-21° 
= 3600' 
Area 48 , 
opp. = 1600 
i 
! Aantal 
i 
log N' 
log 
Aantal 
log N' 
log N'In 
>12.0 
23 
1.36 
-0.32 
19 
1.63 
—0.15 
>13.0 
29 
1.46 
-0.58 
37 
1.92 
-0.25 
>14.0 
44 
1.64 
—0.73 
72 
2.21 
—0.31 
>15.0 
70 
1.85 
-0.83 
84 
2.62 
-0.22 
>16.0 
178 
2.25 
—0.75 
Uit het eerste veld, dat binnen het sterke absorbtiegebied A valt, 
volgt als 4*^® conclusie: 
