Scheikunde. — De Heer F. M. Jaeger biedt eene mededeeling aan, 
getiteld: ,,Nog enkele Opmerkingen naar aanleiding van de 
RömGmbeelden, die hij Doorstraling van elkaar onder zekeren 
hoek kruisende Mica-lamelleji verkregen worden.” 
In eene voor korten tijd gepubliceerde mededeeling ') over de 
RöNTGENbeelden, welke bij doorstraling van een systeem van elkaar 
onder bepaalde hoeken (p kruisende mica-lamellen verkregen waren, 
werd op pag. 1133 in eene Noot gezegd, dat het verkregen beeld 
oogen schijn lijk niet geïnterpreteerd kon worden als de eenvoudige super- 
positie van de beelden, die met behulp van elk der samenstellende lamel- 
len afzonderlijk verkregen werden, maar dat het scheen, alsof de stralen, 
die eene lamel gepasseerd hadden, in de onmiddellijk daarop volgende 
op eene of andere wijze zóódanig beïnvloed werden, dat het eind- 
resultaat merkbaar van de combinatie der ten opzichte van elkaar 
over den hoek (p gedraaide beelden verschilde. Dit besluit was 
vooreerst gegrond op eene vergelijking van de stereografische projectie 
der samengestelde beelden met het beeld, dat door de n maal her- 
haalde superpositie van de stereografische projectie van het Röntgen- 
beeld eener enkele lamel verkregen was; en voorts op het feit, dat 
in het samengestelde beeld een groot aantal der buitenste vlekken 
ontbraken, welke in het beeld der afzonderlijke lamellen met relatief 
sterke intensiteit voor den dag traden. Tevens werd echter eene 
systematische onderzoeking van dit verschijnsel in uitzicht gesteld, 
aangezien het toch met de gangbare interpretatie van het diffractie- 
verschijnsel in tegenspraak geacht moest worden. 
Op mijn verzoek heeft collega Haga die proeven thans in het 
Natuurkundig Laboratorium alhier uitgevoerd; gaarne betuig ik hem 
voor zijne moeite en welwillendheid hierbij nogmaals mijn dank. 
Het resultaat is, zooals verderop blijken zal, dat het in bedoelde 
Noot gezegde in zijne algemeenheid niet juist kan heeten, en bij 
tiader onderzoek zijn wij tot de slotsom gekomen, dat de vroeger 
verkregen beelden tenslotte tóch in hoofdzaak als eene superpositie 
van de over den hoek (p ten opzichte van elkaar gedraaide beelden 
der afzonderlijke lamellen beschouwd moeten worden, waarbij dan 
bepaalde wijzigingen tengevolge van beneden te noemen oorzaken 
optreden kunnen. 
b F. M. Jaeger, deze Verslagen, 28, 1127, (1920); Proceed. 22, 815, (1920). 
