565 
Ondergaan de rotaties der menthylgroepen door de vervanging van 
1- door d-wijnsteenzuLirhelflen een wijziging, terwijl de wijnsteenznnr- 
deelen zelf eveneens een verandering ondergaan, dan zal men dit 
echter door dezelfde vergelijkende onderzoeking toe te passen niet 
waarnemen. 
Neemt men aan, dal de vervanging van de 1-tartraathelft door de 
d-tartraathelft in de ééne menthylgroep een rotatie-verandering = p“, 
in de andere = p' teweegbrengt terwijl de overeenkomstige wijn- 
steenzunrlielften de wijzigingen q“ en q' ondergaan dan worden 
de rotaties ; 
-dimenthyl-l-tartraat 
2 (« — / 3 ) 
1-dimenthyl-d-tartraat 
2 («-|~^)+2 (p°+p'+q°+q') 
1-dimenthyl-i-tartraat 
2 « + (p" + q' + p' + q') 
gemiddeld = 2« + (p" + q" + p' + q') 
Steeds zonde men de rotatie van het derivaat van het inactieve 
zuur gelijk aan het gemiddelde van de rotaties der actieve zuren 
vinden, ienzij er in het antkoijnsteenzuur reeds een andere oriënteering 
aanwezig is en de rotatie van elk der helften van het antiwijnsteen- 
zuur niet gelijk is aan die der overeenkomstige helften van de beide 
actieve zuren. 
Ware derhalve bij de verwisseling van twee groepen in het /-wijn- 
steenzuur de oriënteering der groepen overigens gelijk gebleven, dan 
zoude men er bij deze wijze van onderzoek niets van ontdekken. 
Aangezien nu door Patterson en zijn leerlingen zonder eenigen 
twijfel zeer belangrijke afwijkingen van de gemiddelden gevonden 
zijn, hebben zij reeds daardoor bewezen, dat de afgeleiden van het 
antiwijnsteenzuur anders georienteerd zijn, dan die van de beide 
actieve zuren. 
Dit is nu door Coops en mij aan de zuren zelf bevestigd (l.c.). 
Pattehson vestigde er verder de aandacht op, dat het antiwijnsteenzuur 
geheel andere eigenschappen had dan de actieve zuren, wij konden 
dit verschil in eigenschappen uit de gevonden oriënteering der groe- 
pen verklaren ^). 
Er moge nog de volgende opmerking gemaakt worden. 
Strikt genomen is door het boorzuur-onderzoek alleen aangetoond, 
dat de OH-groepen in de actieve zuren en enkele derivaten dichter 
bij elkander liggen dan in het antizuur en zijn overeenkomstige 
derivaten. 
Dit kon verklaard worden door aan te nemen, dat de al of niet 
gesubstitueerde carboxylgroepen elkander afstieten. Tengevolge van 
de gemakkelijke draaibaarheid van het molekuui om de gemeen- 
’) Versl. Ak. Wet. 29 p. 272—273 (1920). 
37 * 
