574 
leiif» te geijkt kan worden door de aflezingen van de schroef met die 
van een geijkten spectroscoop te vergelijken. 
De wijdte der spleten moest naar de omstandigheden gewijzigd 
worden. Voor golfletigten waai’voor de dispei-sie gering, of de ver- 
andering der absorptie met de golflengte groot is, moeten despiefen 
nauwer gemaakt worden, dan in de andere gevallen. Op deze wijze 
was het mogelijk, steeds de doorgelaten energie zoo gunstig mogelijk 
te kiezen. De breedte van het golflengte-gebied dat doorgelaten werd 
ligt tnsschen 20 en 5 mi. 
De door ons gebruikte monochromator had twee ernstige gebreken : 
1°. Hoewel de boven beschreven methode volstrekt niet beperkt 
is tot het zichtbare s[)ectriim — doch zij integendeel het groote 
voordeel heeft bruikbaar te zijn voor het ulti'a-rood, zoover dit door 
glas wordt doorgelaten, en zij misschien ook voor een deel van het 
ultra-violet toegepast kan worden, voor zoover daar de intensiteit 
der jiitra-larnp niet te gering wordt om haar met voldoende nauw- 
keurigheid te meten — , was het ons slechts mogelijk waar- 
nemingen in het zichtbare deel van het s[)ectrum te verrichten. Deze 
beperking ligt in den bouw van den monochromator, waarin het prisma 
bij de beweging gestuit wordt aan de grenzen van het zichtbare 
spectrum. 
2“. Bij het monochromatisclie licht was ook een weinig wit licht 
gemengd. Dit kan vooral fouten veroorzaken bij metingen in het 
blauw en violet, daar hier de energie van het (practisch) mono- 
chromatische licht geiing is. De invloed van het witte licht is dan 
wellicht niet meer te verwaarloozen. Om de fout die hiervan het 
gevolg is, tot een minimum te be|)erken, werd in den stralengang 
een bakje van één centimeter dikte gevuld met 3 “/o koperchloride 
oplossing geplaatst. Deze oplossing absorbeert de ultra i'oode stralen 
volkomen en verzwakt ook het rood van groote golflerigte tot op 
een kleine fractie. Bij metingen in het rood, waar kopeichloride te 
veel roode straling wegnam, werd het eventueel aanwezig zijnde 
ultrarood met behulp van een laag water verwijderd. 
De straling, die door de absorbeerende stof is gedrongen, werd 
zooals reeds is opgemerkt, gemeten met thermozuil en galvanometer. 
De uitslag van den galvanometer werd fotografisch geregistreerd, 
waarbij de straling beurtelings toegelaten en onderschept werd. De 
snelheid en zekerheid der gebruikte instrumenten is zoo groot en 
het nulpunt zoo constant, dat de gemiddelde fout die men bij het 
meten der uitslagen maakt, voor de kleine uitslagen nog geen honderdste 
millimeter bedraagt. Het is daardoor mogelijk geweest onze metingen 
